سیارک وستا (که وستا-4 نیز نامیده می شود)، دومین عضو بزرگ کمربند معروف سیارک ها مابین مدار سیارات مریخ و مشتری است. بزرگترین آنها سرس است  که چهار بار بزرگتر از وستاست. هنوز آن را بعنوان یک سیاره کوتوله نمی توان مد نظر قرار داد اما این موضوع بایستی در سال 2011 که مأموریت داون قرار است به ملاقات وستا برود؛ بار دیگر مورد بررسی قرار گیرد. وستا، نخستین ایستگاه داون است و در قرار است در اقدامی تاریخی در جریان یک مأموریت؛ به گرد دو جسم آسمانی (سرس و وستا) به چرخش درآید. 

تصویر توپوگرافیک وستا تهیه شده توسط تلسکوپ فضایی هابل (رنگ های گرمتر نشانه ارتفاع بیشتر و رنگ ها سردتر نشان ارتفاع کمتر است). دهانه برخوردی عظیم قطب جنوب وستا را می توان به خوبی تشخیص داد

وستا نخستین بار در 29 مارس 1807، توسط ستاره شناسی به نام هنریش ویلهلم اولبرس کشف گردید. این سیارک با ابعاد 578 در 458 کیلومتری اش، جرمی معادل 267,000,000,000,000,000,000 کیلوگرم دارد. ممکن است این مقدار جرم برای تشکیل شکل کروی آن کافی باشد؛ اما دانشمندان تاکنون مدرکی برای اثبات کرویت وستا به دست نیاورده اند. به همین دلیل است که وستا را هنوز نمی توان مانند پلوتو و سرس، یک سیاره کوتوله به حساب آورد. وستا، هر 5.342 ساعت یکبار به دور خودش می چرخد و میل محوری آن نسبت به صفحه منظومه شسمی نیز 29 درجه است. دمای سطح آن نیز از 188- تا 18- درجه سانتیگراد متغیر است.
هر چند هنوز داون تصاویر نمای نزدیکی را از وستا به زمین مخابره نکرده است؛ اما تلسکوپ فضایی هابل، نشانه هایی از جریان گدازه های باستانی را بر سطح آن تشخیص داده است. به علاوه هابل موفق به تشخیص دهانه برخوردی غول پیکری نیز ر ناحیه قطب جنوب وستا شده است؛ گودالی آنقدر بزرگ که حتی تا گوشته وستا نیز نفوذ کرده است. گوشته، گمان می رود در ارتفاع 10 کیلومتری زیر پوسته باشد. چیزی بسیار عظیم الجئه بایستی به وستا خورده باشد تا چنین عارضه ای را شکل دهد. تأیید وجود گدازه های باستانی بر سطح وستا همچنین نظریه سرد و مرده بودن سیارک ها را باطل کرد.
گمات می رود که بخش وسیعی از شهابسنگ هایی که بر روی زمین سقوط می کنند؛ از وستا آمده باشند. به همین دلیل، یکی از چهار جرم بزرگ منظومه شمسی ماست که تاکنون نمونه هایی از آنها را در زمین به دست آورده ایم. بقیه، شامل ماه، مریخ و دنباله دار وایلد-2 است. قدر ظاهری وستا، مابین 5.4 تا 8.5 متغیر است. در آسمانی پاک و تاریک، حتی با دوربین دوچشمی کوچکی می توان آن را دید. در برخی موارد نیز افرادی مشاهده آن را با چشم غیرمسلح گزارش کرده اند.