شگفتی ها و تازه های فیزیک

ستاره دنباله دار "هارتلی 2" پس از 24 سال، شب 20 اکتبر از فاصله 7/17 میلیون کیلومتری زمین عبور کرد.

به گزارش خبرگزاری مهر، هارتلی 2 پس از یک سفر طولانی در منظومه شمسی به نزدیکترین فاصله خود به زمین رسید و 20 اکتبر ساعت 19:00 به وقت گرینویچ (21:30) به وقت کشورمان از فاصله 7/17 میلیون کیلومتری زمین عبور کرد. این در حالی است که فاصله زمین تا خورشید 150 میلیون کیلومتر است.

درخشش دنباله این ستاره دنباله دار با یک دوربین دو چشمی معمولی قابل رویت بود و رصد آن با یک تلسکوپ غیرحرفه ای به علاقه مندان این امکان داد که جزئیات دقیقتری از این دنباله دار را رصد کنند.

براساس گزارش اسپیس، هارتلی 2 نخستین بار در سال 1986 توسط یک ستاره شناس استرالیایی به نام "ملکام هارتلی" کشف شد و اکنون پس از گذشت 24 سال این دنباله دار بار دیگر از کنار زمین عبور می کند.

به گفته دانشمندان، هارتلی 2 امشب (22 اکتبر) از میان صورت فلکی ارابه دان عبور خواهد کرد و در آسمان شب به سفر خود در جهت صورت فلکی جوزا ادامه خواهد داد.

بقيه در ادامه ي مطلب...

ادامه نوشته

اخترشناسان معتقدند موفق به مشاهده قدیمی ترین پدیده ای شده اند که تاکنون در جهان هستی دیده شده است: کهکشانی دور دور متعلق به زمانهای بسیار بسیار گذشته.

به گزارش خبرگزاری مهر، تصویر این کهکشان که در میان تصاویر منتشر شده از تلسکوپ هابل پنهان شده بود در ابتدا لکه ای کوچک و نورانی دیده می شد که اخترشناسان اروپایی اکنون آن را کهکشانی متعلق به 13.1 میلیارد سال پیش می دانند، زمانی که جهان بسیار جوان بوده و تنها 600 میلیون سال سن داشته است. چنین خصوصیاتی این لکه درخشان را به قدیمی ترین و دورافتاده ترین کهکشان در جهان هستی تبدیل خواهد کرد.

به گفته "متیو لنرت" از رصدخانه پاریس به دلیل قدمت بالای این کهکشان، آنچه دیده می شود فرم اولیه کهکشان نیست و در حال حاضر این کهکشان با همسایگان خود ترکیب شده است.

"ریچارد الیس" از موسسه تکنولوژی کالیفرنیا که نقشی در این کشف نداشته است می گوید: ما در حال نگریستن به جهان هستیم در زمانی که تنها یک بیستم سن کنونی اش را داشته است. در مقیاس انسانی می توان گفت در حال نگریستن سن چهار سالگی از کل طول عمر یک فرد بالغ هستیم.

بقيه در ادامه ي مطلب...

ادامه نوشته

عقربه ساعت مشهور رستاخیز این پنجشنبه به حرکت در خواهد آمد و برای اولین بار امکان مشاهده آن از طریق اینترنت نیز برای علاقمندان وجود خواهد داشت.

در تاریخ 14 ژانویه و راس ساعت 10 بامداد در ساختمان آکادمی علوم نیویورک عقربه ساعت مشهور رستاخیز طی حرکتی نمادین به جلو یا عقب کشیده خواهد شد. آخرین باری که عقربه این ساعت حرکت کرد ژانویه 2007 بود که طی آن این عقربه دو دقیقه به جلو رفته و از هفت دقیقه قبل از نیمه شب به پنج دقیقه قبل از نیمه شب تغییر کرد.

این تغییر با هدف نمایش دو پدیده مهم که می توانست زمین را به روز آخر نزدیکتر کند انجام گرفت که یکی از این پدیده ها بمب اتم و خطر 27 هزار سلاح اتمی بود که برای پرتاب در هر لحظه در آمادگی کامل به سر می بردند و دیگری تغییرات شدید آب هوایی بود.

پدیده هایی که بر روی نحوه حرکت امسال عقربه ساعت رستاخیز تاثیر خواهد گذاشت مذاکرات بین المللی درباره سلاح های اتمی، توسعه پایگاههای اتمی غیرنظامی، احتمال وقوع عملیات تروریستی با کمک این سلاح ها و تغییرات شدید جوی خواهد بود.

در دسامبر 1945 دانشمندان دانشگاه شیکاگو که در تولید اولین بمب اتمی شرکت داشتند هیئت دانشمندان اتمی را به وجود آوردند. مدیریت این هیئت در سال 1947 طرح ساخت ساعت رستاخیز را ارائه کردند تا از آن به عنوان سمبلی برای یادآوری خطرات این سلاح ها استفاده کنند.

پیام این ساعت "بشر چند دقیقه تا نیمه شب فرصت دارد" بوده و منظور از نیمه شب تخریب جهان به واسطه انفجارات اتمی، تغییرات جوی و جهشهای ناگهانی تکنولوژی در زندگی بشر است. اکنون عقربه های این ساعت متناسب با پدیده های مهم جهان به سمت عقب یا جلو حرکت می کنند.

زمانی که این ساعت در 1947 خلق شد جنگ سرد میان آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی در گرفته بود و در آن زمان این ساعت هفت دقیقه به نیمه شب را نمایان می کرد. از آن زمان تا کنون زمان این ساعت 18 بار دیگر تغییر کرده است.

بر اساس گزارش ام اس ان بی سی، نزدیکترین زمانی که عقربه های این ساعت نشان داده اند، دو دقیقه به نیمه شب و در سال 1953 بوده است. در این سال آمریکا و روسیه با فاصله 9 ماه به آزمایش سلاح های اتمی خود پرداخته و فجایع بزرگی به وجود آوردند.

وجود حیات در سیاره سرخ موضوع جدیدی نیست و هرچند تاکنون هیچ شاهدی دال بر وجود موجودات مریخی پیدا نشده است اما به نظر می رسد که ناسا و سایر سیاره شناسان دنیا همچنان در تلاش برای یافتن نشانه هایی حتی اولیه از حیات در مریخ است.

امید به کشف علائمی از اشکال اولیه حیات، گروهی از سیاره شناسان کالج امپریال لندن را بر آن داشت تا با بررسی تازه ترین تصاویری که مدارگرد Mars Reconnaissance ناسا از مریخ تهیه کرده است پیشنهاد کنند که در حدود سه میلیون سال قبل در روی سطح این سیاره دریاچه هایی وجود داشته است. این دانشمندان معتقدند که این دریاچه ها به دست آب مایع و نه به وسیله یخ ایجاد شده اند.

در این تصاویر که از منطقه Ares Vallis گرفته شده است، مسیر حرکت مایع به طول حدود دو هزار کیلومتر در استوای مریخ دیده می شود. قطر دریاچه های به جای مانده از مسیر آب مایع نیز در حدود 20 کیلومتر است.

بقیه در ادامه ی مطلب...

ادامه نوشته

زیست شناسان برای اولین بار در جهان موجودی عجیب را شناسایی کرده اند که نیمی گیاه و نیمی حیوان بوده و توانایی تولید کلروفیل را دارد.

این حلزون دریایی ژنهایی که توانایی تولید کلروفیل را در وی به وجود آورده است را از خزه هایی که به عنوان غذا مصرف می کند، دزدیده و با کمک این اموال دزدی می تواند فرایند فتوسنتز را انجام دهد، فرایندی که گیاهان از آن برای تبدیل نور به انرژی استفاده می کنند.

این جاندار به این شکل از مولکولهای حاوی انرژی برخوردار است که برای تامین انرژی آنها نیازی به خوردن مواد غذایی ندارد. به گفته دانشمندان در دانشگاه فلوریدای جنوبی این اولین باری است که حیوانی با توانایی تولید کلروفیل در جهان کشف شده است.

بقیه در ادامه ی مطلب...

ادامه نوشته

سازمان ناسا قصد دارد به منظور تامین منابع انرژی مورد نیاز فضانوردانی که در آینده در کره ماه ساکن خواهند شد، نیروگاه اتمی مجهز و فشرده ای را در این کره احداث کند.

گزارشها نشان می دهد مهندسان ناسا در حال تحقیق بر روی نیروگاه فوق فشرده اتمی بر روی ماه هستند که می تواند انرژی کافی برای تامین نیروی خانه ها یا قرارگاه های تحقیقاتی در ماه را تولید کند رآکتوری که در این نیروگاه ساخته خواهد شد ابعادی برابر ابعاد یک سبد زباله دارد.

زمانی که فضانوردان آپولو به ماه سفر کردند، تنها چند روز در آنجا باقی ماندند که باطری ها و سلولهای تامین انرژی آن برای این مدت کفایت می کرد اما اکنون ناسا به اقامت چند هفته ای یا چند ماهی فضانوردان در ماه فکر می کند که در این صورت باطریها پاسخگوی نیاز انرژی مورد مصرف نخواهند بود.

از این رو فضانوردانی که در ماه اقامت خواهند داشت، برای انجام و ادامه فعالیتهای علمی و تحقیقاتی خود به منابع انرژی طولانی مدتی نیازمند خواهند بود متخصصان علوم فضایی در حال حاضر تمامی انواع منابع انرژی قابل استفاده را، از صفحات خورشیدی گرفته تا سلولهای سوختی عظیم، مورد بررسی قرار داده اند.

بر اساس گزارش دیسکاوری، یکی از مناسب ترین ایده ها و طرح های ارائه شده استفاده از رآکتورهای اتمی کوچک است به این شکل تمامی نیروگاه در تریلر 18 چرخ اتاق داری گنجانده خواهد شد که در این صورت وزن کلی این نیروگاه برابر وزن یک خودرو مسلح "هاموی" خواهد بود.

سال 2010 فعالیتهای آسمانی خود را با اولین خورشید گرفتگی حلقوی سال که در سواحل اقیانوس هند و آفریقای مرکزی به صورت کامل قابل مشاهده خواهد بود، آغاز می کند.

تا اولین خورشید گرفتگی سال جدید میلادی تنها 6 روز دیگر باقی مانده است. این کسوف که خورشیدگرفتگی حلقوی خواهد بود در مسیری 300 کیلومتری از آفریقای مرکزی اقیانوس هند و غرب آسیا قابل مشاهده بوده و در مناطقی مانند اروپای شرقی، آفریقا، آسیا و اندونزی به شکل خورشیدگرفتگی جزئی دیده خواهد شد.

مسیر این خورشید گرفتگی از غربی ترین بخش آفریقای مرکزی آغاز شده و به دلیل اینکه از دو روز قبل از آن ماه در حد اعلی درجه خود قرار دارد، این پدیده در فاصله زیادی از زمین قرار گرفته و به همین دلیل محدوده بزرگی از زمین را تحت پوشش خود قرار می دهد.

بیشترین حد خورشید گرفتگی حلقوی در زمانی رخ می دهد که بزرگی آن به 0.9190 برسد و در این لحظه طول مدت خورشید گرفتگی 11 دقیقه و 8 ثانیه بوده و خورشید در زاویه 66 درجه بر فراز افق قرار گرفته است انتظار نمی رود چنین خورشیدگرفتگی طولانی مدتی طی هزار سال آینده دوباره رخ دهد.

این خورشیدگرفتگی بیست و سومین خورشید گرفتگی از گروه ساروس 141 است، این گروه از گرفتگی های آسمانی با سری 6 تایی از خورشید گرفتگی های جزئی از 19 می 1613 آغاز شد، اولین خورشید گرفتگی حلقوی این گروه با مدت زمان چهار دقیقه در 4 آگوست 1739 رخ داد و پس از آن خورشید گرفتگی های دیگر این گروه تمامی حلقوی بودند با این تفاوت که مدت زمان آنها به تدریج افزایش پیدا کرد تا جایی که طولانی ترین خورشید گرفتگی هزاره دوم در 14 دسامبر 1955 با مدت 12 دقیقه و 9 ثانیه رخ داد.

بر اساس گزارش ناسا، در سال 2010 آسمان به طور کلی میزبان چهار گرفتگی، دو خورشید گرفتگی و دو ماه گرفتگی خواهد بود که اولین آن 6 روز دیگر رصد خواهد شد. اولین ماه گرفتگی جزئی در 26 ژوئن 2010، اولین خورشید گرفتگی کامل در 11 جولای و اولین ماه گرفتگی کامل در 21 دسامبر سال جاری میلادی رخ خواهند داد.

یک دانشمند با یک کامپیوتر رومیزی عدد ثابت پی را تا 2.7 تریلیون رقم بدست آورده است

به گزارش بی‌بی‌سی، فابریس بلارد در 131 روز و با استفاده از یک ترابایت فضای یک هارددیسک و یک کامپیوتر رومیزی این محاسبات را انجام داده‌است.

عدد پی از ثابت‌های ریاضی است که برابر با نسبت محیط دایره به قطر آن در هندسه اقلیدسی است و تقریبا برابر با 3.14159 است و آن را با علامت "π" نشان می‌دهند. این عدد یک مقدار حقیقی و گنگ است به این معنی که ارقام ارزش اعشاری آن پایان ناپذیر هستند.

بقیه در ادامه ی مطلب...

ادامه نوشته

کاوشگر اسپیریت ناسا تصویری عجیب به زمین ارسال کرده است که بحث بر سر وجود موجودات فضایی را تازه کرده است. در این تصویر می‌توان شکلی جمجمه مانند را دید که به اعتقاد برخی این حجم مریخی می‌تواند جمجمه یک موجودی فضایی باشد.
جستجوگران موجودات فضایی ادعا می‌کنند جمجمه موجود فضایی را در تصاویری که ماهواره ناسا از این سیاره بازتابانده است مشاهده کرده اند.

در نگاه اول این تصویر به صحرای سنگی ساده‌ای شباهت دارد اما با نگاهی دقیقتر می‌توان جزئیات بحث برانگیزی را در آن مشاهده کرد.

بقیه در ادامه ی مطلب...

ادامه نوشته

وجود آب به صورت مایع در دمای 167- از نظر علمی امكان ندارد. در نتیجه باید در مكان‌هایی سرد نظیر قطب‌های ماه آب به شكل یخ تجمع كرده باشد.

اما فضا‌پیمای LCROSS ناسا در مهر ماه امسال پس از برخورد با چنین گودالی در سطح ماه، بنام كابئوس (Cabeus)، آب پیدا كرد.

اما رصدهای اخیر مدار‌گرد اكتشافی ماه (LRO)، نشان می‌دهد كه بسیاری از مناطقی كه در نزدیكی قطب جنوب همیشه در سایه هستند خشك و مناطقی كه نور دریافت می‌كنند مرطوب می‌باشند.

به گزارش ماهنامه نجوم،‌ این رصدها به دنبال آزمایش‌های "آشكارساز نوترونی ماه" (LEND) كه با سنجش میزان نوترون‌هایی كه از ماه ساتع می‌شود امكان وجود آب را بررسی می‌كند، انجام شد. آب و مواد دیگری كه در ساختار آنها هیدروژن وجود دارد باعث كاهش تعداد نوترون‌های پایدار می‌شوند.

LEND به بررسی 37 گودال در مناطق همیشه تاریك كه نزدیك به قطب جنوب هستند پرداخت و تنها در 3 گودال به نام‌های كابئوس، فاستینی و شوماخر، مقادیر قابل توجهی هیدروژن یافت شد. چند منطقه آشكار دیگر نیز وجود هیدروژن را نشان می‌دهند.

دو فضاپيماي وويجر ناسا فراتر از مدار پلوتو و در آستانه ورود به فضاي ميان ستاره‌اي قراردارند.

منظومه شمسي در حال حركت در ميان ابر بين ستاره‌اي است که ستاره‌شناسان آن را ابر ميان ستاره‌اي محلي يا Fluff مي‌نامند. اين ابر داراي پهنايي برابر تقريبا 30 سال نوري و تركيبي از اتم‌هاي هيدروژن و هليم مي‌باشد و در دماي 6000 درجه سانتي گراد قرار دارد.

فيزيک‌دانان نمي‌توانستند وجود اين ابر را در اطراف منظومه شمسي توجيه كنند تا اين كه در 24 دسامبر تيمي از دانشمندان اعلام كردند که فضاپيماي وويجر ناسا، اين مسئله را حل كرده است.

بقیه در ادامه ی مطلب...

ادامه نوشته

یک بررسی جدید نشان می‌دهد که بدن انسان ممکن است با یک دستگاه حسی جدا از اعصابی که به ما توانایی لمس و احساس را می دهند،‌ مجهز باشد.

در بدن اغلب ما میلیون‌ها نوع پایانه عصبی که درست زیر پوست قرار دارند، با ما امکان می‌دهند که محیط اطراف‌مان را احساس کنیم . اما یک حس پوستی پیش از این شناخته‌نشده،‌ اخیرا در دو بیمار یافت شد، که در طول عروق خونی و غدد عرقی قرار دارد و اغلب ما حتی متوجه آن نیستیم.

ادامه نوشته

اکنون به نظر می رسد که "روح" این روبات سیاره سرخ به پایان حیات خود نزدیک شده است به طوری که به گفته مقامات ناسا چشمان کاوشگر این روبات 10 ژوئن 2010 برای همیشه بسته خواهد شد.

ناسا ششمین سالگرد ورود کاوشگر "روح" (اسپریت) را به سطح مریخ جشن گرفت. ماموریت این روبات و برادر دوقلویش باید تنها سه هفته به طول می انجامید اما پانلهای خورشیدی این روبات کمک کردند که زندگی محبوب ترین کاوشگر دنیا 6 سال به طول انجامد.

"روح" وسیله ای به ارتفاع یک متر و نیم، پهنای 3/2 متر و طول 6/1 متر است. روح یکی از دو روبات دوقلوی مریخ نورد است که در سوم ژانویه 2004 وارد مریخ شد. سه هفته بعد از ورود "روح"، برادر دوقلویش "فرصت" (Opportunity) وارد بخش دیگر سیاره سرخ شد.

نام "روح" را یک دانش آموز انتخاب کرد. ناسا برای تعیین نام این روباتها یک دوره رقابت را در مدارس آمریکا برگزار کرده بود و این دانش آموز توانست در این رقابت پیروز شود.

بقیه در ادامه ی مطلب...

ادامه نوشته

خسوف جزئی ماه آبی در پایان سال جهانی نجوم، رشد گیاه بر روی انگشتر و اولین زیردریایی که به اهداف تجاری و شخصی تولید شده است از جمله تصاویر به شمار می روند.

خروج گدازه های آتشفشانی از آتشفشان مایون در فیلیپین جان بسیاری از ساکنان این منطقه آتشفشانی را به خطر انداخت به طوریکه در حدود 50 هزار نفر از ساکنان این منطقه از محدوده خطر نقل مکان کرده و به مراکز مسکونی ایمنی انتقال داده شده اند.

بقیه در ادامه ی مطلب...

ادامه نوشته

گروهی از دانشجویان ایتالیایی خودروی کم مصرف زیستی را توسعه داده اند که قادر است هزار کیلومتر را با مصرف تنها یک لیتر بنزین بپیماید.

24 دانشجوی دانشگاه کامرینو و دانشگاه مجازی "بیک امگا" این خودروی کم مصرف را که KoCo2 نام دارد طراحی کرده اند.

این خودرو سه چرخ بوده و 30 کیلوگرم وزن دارد. بازده ایرودینامیک آن بسیار بالا است و از مواد سازگارپذیر زیستی ساخته شده است.

KoCo2 قرار است در بیست و پنجمین دوره رقابتهای Shell Eco Marathon شرکت کند. این خودروی مسابقه می تواند با صرف تنها یک لیتر بنزین هزار کیلومتر مسیر مسابقه را طی کند.

بقیه در ادامه ی مطلب ...

ادامه نوشته

بنیاد جایزه داروین به دلیل اینکه دو سارق با مرگ خود منجر به بهبود نسل ژنتیکی بشر شده اند آنها را به عنوان برندگان 2009 این جایزه اعلام کرد.

دو سارق بانک پس از اینکه برای منفجر کردن گاو صندوق یک بانک در بلژیک خود را به همراه کل بانک منفجر کردند موفق به دریافت جایزه داروین شدند.

بنیاد جایزه داروین دو سارق بد اقبال را عنوان برنده 2009 این جایزه معرفی کرد جایزه داروین به افرادی اهدا می شود که با حذف کردن یا از بین بردن خود به شیوه های شگفت انگیز باعث بهبود خصلتهای ژنتیکی بشر می شوند و سری از ویژگیهای ناخوشایند را از ژن انسانها حذف می کنند. این جایزه مراسمی است که سالانه برگزار شده و به افرادی اهدا می شود که به جاهلانه ترین و خنده دارترین شیوه ها ناتوانی خود را برای بقا نشان می دهند و بر همین اساس این جوایز معمولا پس از مرگ افراد به آنها اهدا می شود.

این دو سارق بانک مجموعه ای بزرگ از دینامیتها در دستگاه خودرپرداز بانک قرار داده و جعبه پست این بانک را نیز مملو از گاز کردند تا بتوانند به انفجاری قدرتمند برای از بین بردن گاو صندوق دست پیدا کنند. انفجار نیز در نهایت قدرت صورت گرفت و گاوصندوق را به همراه دو سارق از بین برد. تنها چیزی که پس از این انفجار به جا مانده است اسکلت بندی اصلی ساختمان بانک است.

بر اساس گزارش تلگراف، دومین برنده سال 2009 مردی است که به دلیل نداشتن کرایه خودرو از ماشین پیاده شده و بدون توجه به اینکه خودرو بر روی یک پل ایستاده است به منظور فرار خود را به پایین پرتاب کرد. رتبه سوم نیز به فردی اختصاص یافته است که برای نجات موتور خود از داخل رودخانه، جان خود را از دست داد.

دبیر انجمن نجوم اهواز از بارش شهابی ربعی در دی ماه خبر داد و گفت: بارش شهاب ربعی امشب 13 دی ماه به اوج خود می رسد و بهترین زمان رصد آن بامداد 15 دی ماه است.

خسرو جعفرزاده با بیان اینکه بارش شهابی ربعی در دی ماه هر سال رخ می دهد، افزود: این بارش شهابی در بازه‌ زمانی چند روزه فعالیت می کند و امسال نیز امشب 13 دی ماه در ساعت 22 و 30 دقیقه به اوج خود می رسید.

وی ادامه داد: "ربعی" نام صورت فلکی است که امروزه جایی در نقشه های ستاره شناسی ندارد اما در گذشته مکان آن بین صورت فلکی "گاوچران" (عواء) و اژدها قرار داشته است. این صورت فلکی دارای یکی از بارشهای معروف سال است.

جعفرزاده به جزئیات این بارش اشاره کرد و اظهار داشت: این بارش در روز 13 دی ماه به اوج فعالیت خود می رسد که در این زمان بین 60 تا 200 شهاب در ساعت خواهد داشت.

وی خاطرنشان کرد: کانون این بارش در ساعت 24 و 40 دقیقه طلوع می کند و بهترین زمان برای رصد این بارش بامداد روز 15 دی ماه است.

محققان آژانس فضایی ژاپن موفق به کشف حفره ای گدازه ای در کره ماه شده اند که به باور آنها این حفره مکانی مناسب برای ساخت اقامتگاههای فضایی در آینده ای نه چندان دور خواهد بود.

ساختن خانه ای در نزدیکی یک حفره یا یک دریا در ماه شاید زیبا و رویایی به نظر بیاید اما گروه هایی که قصد زندگی در کره ماه را دارند شاید در صورت زندگی در یک حفره شانس نجات بیشتری داشته باشند. این پیام توسط گروهی از دانشمندان ارائه شده است که موفق به کشف حفره ای عظیم و عمیق در این کره شده اند و به اعتقاد آنها این حفره می تواند بهترین مکان برای سکونت در ماه باشد.

این حفره عمودی که در منطقه آتشفشانی تپه های ماریوس قرار گرفته است وسعتی برابر 64 متر داشته و عمق آن بیش از 79 متر تخمین زده شده است. از آن مهمتر دانشمندان اعلام کرده اند این حفره به واسطه لایه ای نازک از مواد آتشفشانی از برخوردهای کیهانی که در ماه رواج فراوانی دارند و از آب و هوا و حرارت غیر قابل تحمل کره ماه در امان است. این ویژگی حفره کشف شده را به گزینه ای مناسب برای انجام اکتشافات بیشتر و مکانی برای اقامت احتمالی فضانوردانی که در آینده به کره ماه سفر خواهند کرد، تبدیل می کند.

به گفته محققان آژانس فضایی ژاپن، حفره های گدازه ای کره ماه مکانهایی با ارزش و مهم برای پایگاه های قمری آینده به شمار می روند که به منظور اکتشافات محلی و توسعه سازه ها و همچنین ماموریتهای دوردست در این کره احداث خواهند شد. هر نوع حفره گدازه ای در این کره می تواند به عنوان پناهگاهی بالقوه مورد استفاده قرار گیرد و فضانوردان را در تغییرات شدید آب و هوایی و از برخوردهای کیهانی حفظ کند.

حفره های گدازه ای در گذشته نیز در کره ماه یافت شده بودند اما دانشمندان معتقدند این حفره جدید به دلیل ویژگی های خاص لایه گدازه ای مقاومی که دارد از اهمیت بیشتری برخوردار است. این نوع از حفره ها در زمین و مریخ نیز وجود دارند. این حفره ها در اثر جریان گدازه ها، انفجارات آتشفشانی، فعالیتهای ارتعاشی سیاره و یا تخریبهای زمینی در اثر برخورد شهابسنگها به وجود می آیند. دانشمندان با استفاده از تصاویر با کیفیت از مدارگرد ژاپنی SELENE موفق به کشف این حفره گدازه ای شده اند.

بر اساس گزارش سی ان ان، سازمان فضایی آمریکا در حال حاضر به صورت مداوم در تلاش برای ارائه برنامه هایی جامع برای بازگرداندن انسان به کره ماه است. این سازمان علاوه بر مشکلاتی که برای طرح این برنامه ها در پیش رو دارد با مشکلی بزرگ و در حال حاضر حل نشدنی به نام سرمایه اجرا نیز مواجه است.

دولت انگلیس برای توسعه نسل جدیدی از کاغذ دیواریهایی که قادرند با نور طبیعی تمام اتاق را روشن کنند سرمایه گذاری می کند.

دولت انگلیس با سرمایه گذاری 454 هزار پوند در شرکت "لاماکس" قصد دارد ظرف دو سال آینده کاغذ دیواریهایی را وارد بازار کند که می توانند جایگزین لامپهای نئونی و التهابی شوند.

این کاغذ دیواریها که از طرحها و نقاشیهای زیبایی برخوردارند می توانند با تاریک شدن هوا روشن شوند و نور طبیعی اتاق را تامین کنند.

مصرف انرژی این کاغذ دیواریها بسیار کمتر از لامپهای رشته ای زیستی کنونی است.

بقیه در ادامه ی مطلب...

ادامه نوشته

آژانس فضایی روسیه در تلاش است با ارائه سیستم ایمنی جدید برای محافظت در برابر شهابسنگها به گونه ای از میزان خطر برخورد این اجرام با سیاره زمین بکاهد.

نظریه احتمال برخورد یک شهابسنگ بزرگ با زمین با وجود اینکه بسیاری از دانشمندان و اخترشناسان وقوع آن را بسیار بعید دانسته و معتقدند در صورت آماده بودن برای مواجهه با آن مشکلی پیش نخواهد آمد، بسیار تکان دهنده است.

آناتولی پرمینوف رئیس آژانس فضایی روسیه نیز درست به دنبال چنین برنامه آمادگی است. وی طی گفتگویی رادیویی از در خطر بودن جان انسانها ابراز نگرانی کرده و اعلام کرد به جای نشستن و انتظار کشیدن برای دیدن اینکه سرانجام چه اتفاقی خواهد افتاد باید صدها میلیون دلار صرف شده و سیستمی جامع برای جلوگیری از برخورد شهابسنگها با زمین ارائه شود.

بودجه ای که برای اجرای چنین طرحی مورد نیاز خواهد بود به طور قطع یکی از بزرگترین موانع برای آغاز آن خواهد بود. مشکل دیگر شهابسنگی به نام آپوفیز است که در سال 2004 برای اولین بار رصد شد. زمانی که اخترشناسان احتمال برخورد این شهابسنگ با زمین را یک در 37 تخمین زدند، آپوفیز 350 کیلومتری به یکی از خبرسازترینهای جهان تبدیل شد. پنج سال بعد شانس حیات انسان از یک در 37 به یک در 250 هزار افزایش پیدا کرد و زمان برخورد این شهابسنگ با زمین در حدود سال 2036 تخمین زده شد. واقعیتی که در این میان از قطعیت آن کاسته نمی شود این است که سرانجام، دیر یا زود جرمی با زمین برخورد خواهد کرد.

بر اساس گزارش تلگراف، این همان واقعیتی است که روسیه را نگران کرده و آژانس فضایی این کشور را بر آن داشته است تا با ارائه سیستم ایمنی زمین را از تهدید شهابسنگها به دور نگاه دارد.

سازمان ناسا سه پروژه با اهداف کاوش اتمسفر و سطح ونوس، بازگرداندن مواد یک سیارک به زمین و یا ارسال صخره هایی از قطب جنوب ماه به زمین را به عنوان فینالیستهای ماموریتهای کیهانی آینده خود برگزید.

طرح اولیه این پروژه ها بخشی از برنامه "New Frontiers" سازمان ناسا است که به منظور شکل دادن به ماموریتهای مداوم و کم هزینه آغاز شده است. ناسا بودجه ای ویژه را برای بررسی دقیق تر این پروژه ها اختصاص داده است و از میان این سه طرح اولیه، طرح برنده در اواسط سال 2011 انتخاب خواهد شد.

هزینه اجرای پروژه برنده نباید از 650 میلیون دلار تجاوز کند و باید به گونه ای برنامه ریزی شود که امکان اجرای آن تا انتهای سال 2018 به وجود آید.

چنین محدودیتهایی از این رو در نظر گرفته شده اند تا اصول برنامه "New Frontiers" ناسا مبنی بر تمرکز بر روی هزینه ها، کوتاه مدت بودن پروژه ها و شکل گیری ماموریتهای علمی و فضایی ارزان قیمت حفظ شوند.

سه طرح فینالیست برای انتخاب نهایی به این شرح عنوان شده اند:

- اکتشاف ژئوشیمیایی سطحی و اتمسفری یا Sage که می تواند اطلاعاتی را از اتمسفر و سطح ونوس به دست آورد.

- پروژه Osiris-Rex که طی آن کاوشگری در مدار یک سیارک حرکت کرده و بر روی آن فرود خواهد آمد تا در حدود 60 گرم از مواد سطح ان را جمع آوری کرده و به زمین بازگرداند.

- ماموریت انتقال نمونه های حوضچه Pole-Aitken در قطب جنوب ماه به زمین که طی آن کاوشگری در نزدیکی این منطقه فرود آمده و در حدود یک کیلوگرم از موادی را که دانشمندان معتقدند از اعماق ماه به سطح آمده اند را جمع آوری کرده و به زمین باز خواهند گرداند.

بر اساس گزارش بی بی سی، هر یک از این تیمها برای آشکار کردن جزئیات بیشتری از پروژه های خود بودجه ای 3.3 میلیون دلاری دریافت کرده اند. به گفته مقامات ناسا اینها پروژه هایی هستند که می توانند دانشمندان جوان را بر سر ذوق آورده و آنها را برای افزایش فعالیتهای علمی تشویق کنند.

مقامات دولتي چين به تازگي اعلام كرده‌اند كه مطالعات گسترده‌اي را جهت تقليل پسماندهاي فضايي ناشي از پرتاب موشك‌ها و ماهواره‌هاي خود آغاز كرده‌اند.

طراحي و ساخت سنجنده‌هايي براي بررسي پسماندهاي موجود در مدار زمين در كشور چين در دست بررسي است.

چين علاوه بر روش‌هاي موجود كاهش پسماندهاي فضايي، براي خارج كردن ماهواره‌هاي از كار افتاده از مدار زمين‌ثابت و اقداماتي جهت كاهش ميزان پسماندهاي توليد شده از مراحل مختلف پرتاب موشك‌هاي حامل، قصد دارد در آينده با تخليه سوخت مراحل بالايي موشك‌هاي خود پس از انجام ماموريت، از خطر انفجار آنها در مدار و توليد پسماندهاي بيشتر جلوگيري كند.

به گزارش سازمان فضايي ايران، چين از دهه 1990 ميلادي يكي از يازده عضو كميته بين سازماني مشاركت پسماندهاي فضايي (IADC) محسوب مي‌شود، اما مقامات چيني كه همواره در زمينه توليد بي‌رويه پسماندهاي فضايي مورد انتقاد مجامع بين‌المللي هستند اذعان دارند كه تا پيش از اين، اقدامات جدي در زمينه كاهش اثرات مخرب فعاليت‌هاي فضايي خود در آلوده كردن محيط مداري زمين انجام نداده بودند.

دبیر اجرایی شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران از وقوع خورشیدگرفتگی در 25 دی ماه خبر داد و گفت: این کسوف (خورشیدگرفتگی) از نوع حلقوی است که مردم ایران نیز می توانند به صورت جزئی آن را مشاهده کنند.

اسدالله قمری نژاد، با بیان این مطلب افزود: این خورشید گرفتگی از غرب آفریقا آغاز می شود و در شرقی ترین نقطه چین به پایان می رسد.

وی با تاکید بر اینکه این خورشیدگرفتگی از نوع حلقوی است، اظهار داشت: این نوع از خورشیدگرفتگی هنگامی رخ می دهد که از سطح زمین، اندازه ظاهری ماه کوچکتر از اندازه ظاهری خورشید دیده می شود در گرفت حلقوی بخشی از خورشید به صورت حلقه روشن در اطراف ماه قابل رویت خواهد بود.

بقیه در ادامه ی مطلب...

ادامه نوشته

موسسه ژئو فیزیک دانشگاه تهران از وقوع ماه گرفتگی (خسوف) در روز پنج شنبه 10 دی ماه خبر داد.

بر اساس آخرین دستاوردهای نجومی شورای مرکزی تقویم موسسه ژئو فیزیک دانشگاه تهران، در روز پنج شبه 10 دی ماه خسوف (ماه گرفتگی) جزئی رخ خواهد داد.

این ماه گرفتگی از ساعت 22 و 23 دقیقه شروع می شود و در ساعت 22 و 53 دقیقه به حداکثر خود می رسد. در این هنگام سایه زمین فقط چهار درصد از سطح ماه را می پوشاند و پس از آن ماه شروع به باز شدن می کند و در ساعت 23 و 23 دقیقه به پایان می رسد.

این "گرفت" جزئی در سراسر ایران قابل رویت است ضمن آنکه در آسیا، اروپا، آفریقا و استرالیا قابل مشاهده است.

رصدهای جدید مدارگرد اکتشافی ماه نشان می دهد انسانها در حال جستجو در منطقه نادرستی از ماه بری یافتن آب هستند.

در ماه اکتبر مدارگرد LCROSS پس از برخورد با حفره تاریک و سرد سابیوس در قطب جنوب ماه موفق به یافتن مقادیر قابل توجهی آب شد اما گزارشهای جدید رصدهای مدارگرد اکتشافی ماه نشان می دهد اکثر حفره های تاریک و سرد در جنوب این کره کاملا خشک بوده و تحت تاثیر نور خورشید قرار دارند.

این رصدها توسط ردیاب نوترونی اکتشافی ماه یا LEND به ثبت رسیده است. این ردیاب با کمک اندازه گیری تابشهای نوترونی از سطح ماه به جستجوی بقایای آب در این کره می پردازد زیرا آب یا دیگر ترکیبات هیدروژنی می توانند تعداد نوترونهای سریع را در محیط کاهش دهند.

این ردیاب با آزمایش بر روی 37 حفره تاریک در نزدیکی قطب جنوب ماه دریافت تنها سه حفره در این منطقه به نامهای سابیوس، فاوستینی و شومیکر از نشانه های آب برخوردارند و برخی از مناطق دیگر در این قطب از ماه نشانه هایی از مقادیر زیادی هیدروژن را در خود دارند.

به گفته محققان لایه ای نیم متری از خاک خشک ماه می تواند لایه ای از یخ را پوشش داده باشد و به این شکل از بخار شدن آن جلوگیری کند. بر اساس محاسبات انجام شده لایه یخی که شاید در اثر برخورد شهابسنگی به ماه انتقال داده شده باشد می تواند حاوی 3 تا 5 درصد آب باشد.

بر اساس گزارش نیوساینتیست، انتظار می رود مدارگرد LRO به جمع آوری اطلاعات خود طی دو سال آینده ادامه داده و با کمک ردیاب LEND اطلاعات دقیقی از مناطق مملو از آب در کره ماه جمع آوری کند.

ناسا قصد دارد در سال 2010 سه ماموريت فضايي را با اهداف شناخت بيشتر خورشيد، آب و هوا و اقيانوس‌هاي زمين به مرحله اجرا درآورد

بر اساس اعلام رسمي مقامات ناسا، دو ماموريت به بررسي ميزان تجمع نمك در اقيانوس‌هاي زمين و ذرات معلق، مانند دوده در جو زمين خواهد پرداخت كه دستاوردهاي آنان در تحقيقات مربوط به گرمايش زمين بسيار مفيد خواهد بود. اين در حالي است كه ماموريت سوم با هدف مطالعه تاثير خورشيد بر شرايط محيطي منظومه شمسي و اختلالات ناشي از فعاليت‌هاي خورشيدي بر شبكه‌هاي ارتباطي زمين تعريف شده است.

به گزارش سازمان فضايي ايران، اين سه ماموريت در سالي اجرايي خواهند شد كه قرار است شاتل فضايي بازنشسته شود و تصميمات مهمي در خصوص سرنوشت برنامه‌هاي فضايي آتي آمريكا در كنگره اين كشور اتخاذ شود.

دبیر انجمن نجوم اهواز اعلام کرد: ماه صبحگاه فردا سه شنبه در افق غربی به همنشینی خوشه پروین می رود.

خسرو جعفرزاده با بیان این مطلب افزود: صبحگاه روز سه شنبه 8 دی ماه کمی قبل از طلوع خورشید می توان شاهد همنشینی ماه و خوشه پروین در افق غربی باشیم.

وی ادامه داد: در این همنشینی فاز ماه تقریبا 80 درصد است و به دلیل نور زیاد ماه، دیدن خوشه پروین دشوار خواهد شد.

خوشه پروین خوشه ای با ستاره های بسیار جوان است که 9 ستاره درخشان تر آن در میدان دید تلسکوپی 5/1 درجه به خوبی جای می گیرند و در شرایط ایده آل رصدی تیزبین ترین رصدگران تا 14 ستاره این خوشه را با چشم غیرمسلح تشخیص می دهند.

ستاره شناسان این جرم آسمانی را در حدود 440 سال نوری، قطر آن را 12 سال نوری و جرم کل آن را 800 برابر جرم خورشید تعیین کردند. ضمن آنکه سن این خوشه 75 تا 150 میلیون سال تخمین زده شده است. حرکت فضایی ستارگان این خوشه چنان است که این خوشه به سمت جنوب شرق در حرکت است اما ما هر 36 هزار سال جابجایی این خوشه را نسبت به ستاره های زمینه به اندازه قطر ماه در آسمان خواهیم دید.

در تمامی عکسهای زیبای این خوشه، هاله آبی درخشان وزیبایی نمایان است که در ابتدا اخترشناسان گمان می کردند این سحابی بازتاب باقی مانده گازهایی است که خوشه از آن تشکیل شده است اما بعدها متوجه شدند این نمای زیبا به دلیل گذر خوشه از میان منطقه ای سرشار از گازهای غبارآلود میان ستاره ها است.

آژانس فضایی روسیه اعلام کرد که از سال 2010 مطالعه و تحقیق درباره ساخت موتورهای با سوخت هسته ای را برای استفاده در فضاپیماها آغاز خواهد کرد.

آناتولی پرمینوف رئیس آژانس فضایی روسیه ضمن اعلام این خبر اظهار داشت که این موتورها می توانند در پروازهای آینده به سوی مریخ و سایر سیارات مورد استفاده قرار گیرند. موتورهای هسته ای ویژه فضاپیماها آینده امیدبخشی را در توسعه ماموریتهای فضایی نشان می دهند."

وی افزود: "روسیه از سال 2010 تحقیقات خود را در این عرصه آغاز خواهد کرد."

براساس گزارش شیهنوا، روسیه قصد دارد یک سیستم انرژی هسته ای مگاواتی را برای حفظ و تقویت موقعیت خود در بخش صنایع فضایی بسازد.

طراحی این فضاپیمای هسته ای سرنشین دار با صرف بودجه 17 میلیارد روبل (بیش از 580 میلیون دلار آمریکا) تا سال 2012 به پایان می رسد و ساخت این فضاپیما بیش از پنج سال به طول خواهد انجامید.

به اعتقاد تحلیگران، توسعه سیستمهای جدید انرژی تنها کلید علمی و فنی برای حل مشکل انجام ماموریتهای سفر به ماه و مریخ است.

برخورد دهنده بزرگ هادرون پس از انجام یک سری از فعالیتهای آزمایشی و چند برخورد در سطوح مختلف انرژی، به دوران تعلیق فعالیتهایش وارد شد و تا فوریه سال آینده غیر فعال باقی خواهد ماند.

برخوردها در برخورد دهنده بزرگ هادرون بخشی از آزمایشی است که به منظور باز خلق موقعیتی طراحی شده است که بلافاصله پس از انفجار بزرگ در زمان آغاز شکل گیری جهان هستی به وجود آمده است تا دانشمندان بتوانند به این شکل درک بهتری از طبیعت ماده به دست آورند.

اکنون با پایان یافتن سال 2009 این برخورد دهنده بزرگ پس از انجام چندین برخورد در بالاترین سطح انرژی در جهان به صورت موقت فعالیتهای خود را معلق خواهد کرد تا برای انجام آزمایش بزرگ در سال آینده آماده شود.

رالف هیور - مدیر کل سرن اعلام کرد دوره فعالیت اولیه این برخورد دهنده بزرگ طبق انتظارات به اتمام رسیده است و طی آن تمامی فرایندهای مورد نظر از جمله آزمایش تمامی سیستمهای برخورد دهنده، ایجاد داده های ناشی از سنجش استانداردهای دستگاه و آشکار شدن بخشهایی که در دوره تعلیق فعالیت باید مورد تعمیر قرار گیرند، با موفقیت انجام گرفته اند.

دانشمندان سرن به تازگی برخوردی با انرژی بالاتر، در حدود 2.36 ترا الکترون ولت در این برخورد دهنده ایجاد کرده اند که از زمان فعال سازی هادرون در نوامبر 2009، رکوردی جدید در زمینه سطح انرژی در میان قدرتمند ترین برخورد دهنده های جهان به شمار می رود.

یک تریلیون الکترون ولت انرژی برابر انرژی است که یک پشه برای پرواز کردن مصرف می کند، اما زمانی که این میزان انرژی بر روی ذره ای زیر اتمی متمرکز شود، قدرت آن بسیار غیر قابل تصور خواهد شد. زمانی که برخورد دهنده بزرگ هادرون با سطح کامل انرژی فعالیت خود را آغاز کند پرتوهای پروتونی را با انرژی 7 تریلیون الکترون ولتی به منظور برخوردی در سطح انرژی 14 تریلیون الکترون ولت در تونل پرتاب خواهد کرد.

برخورد دهنده بزرگ هادرون اکنون در دوره تعلیق قرار گرفته است و در فوریه 2010 فعالیت خود را از سر خواهد گرفت تا در این دوره زمانی مهندسان بتوانند آن را برای آزمایش بزرگ آماده ساخته و پس از آن برنامه بزرگ تحقیقاتی خود را آغاز کنند.

بر اساس گزارش رویترز، هادرون در ابتدا فعالیت خود را در دسامبر 2008 آغاز کرد اما پس از گذشت 10 روز، نقص فنی آن را از کار انداخت و مهندسان ناگزیر به غیر فعال ساختن این آزمایشگاه عظیم فیزیکی شدند.

تلسکوپ فضایی هابل توانسته ریزترین جرمی که تاکنون در کمربند کویپر، حلقه ای وسیع از ذرات یخی که در خارجی ترین حاشیه منظومه خورشیدی در چرخش است، را رصد کند.

این جرم مشابه سوزنی در توده ای از کاه تنها 975 متر وسعت داشته و در فاصله چندین میلیارد کیلومتری از زمین قرار گرفته است. کوچکترین جرم کمربند کویپر یا KBO که پیشتر در بازتاب نور دیده شده بود، 50 برابر جرمی است که به تازگی یافته شده است.

این اولین مدارک مشاهده ای از میان جمعیتی از اجرامی به وسعت ستاره های دنباله دار در کمربند کویپر است که در نتیجه برخوردهای کیهانی به وجود آمده اند بنابراین می توان گفت کمربند کویپر از برخوردهای کیهانی تکامل یافته است و به بیانی دیگر حجم اجرام یخی این منطقه طی 4.5 میلیارد سال گرد هم آمده اند.

جرم رصد شده توسط هابل به اندازه ای کوچک و کم نور است که به نسبت آنچه هابل می تواند به صورت مستقیم رصد کند، 100 بار کوچکتر و ضعیف تر است در واقع این جرم نه به صورت مستقیم، بلکه از تحلیل اطلاعات دیگر هابل به دست آمده است.

هابل تاکنون 12 هزار ساعت از رصدهایش را در زاویه 20 درجه ای از منظومه خورشیدی به نگاه کردن به آسمان اختصاص داده است که به گفته محققان رصدهای ابزارهای نوری FGS این تلسکوپ تا کنون 50 هزار ستاره را تحت پوشش خود قرار داده اند.

فاصله این جرم کوچک یا KBO با کمک مدت زمان غیبت آن تخمین زده شده و ابعاد آن با کمک میزان تضعیف نور اندازه گیری شده است و محققان از یافتن این جرم در میان دیگر اطلاعات هابل بسیار هیجان زده اند.

بر اساس گزارش ساینس دیلی، رصدهای هابل از ستاره های نزدیک نشان داده است تعدادی از آنها از کمربندهایی مشابه کمربند کویپر برخوردارند، این دیسکها یا کمربندها بقایای فرایند شکل گیری سیاره ها هستند.

دانشمندان آمریکایی در قطب جنوب بزرگترین قمر سیاره زحل، تایتان موفق به کشف توده ای از بخار در حرکت شده اند.

این قمر در منظومه خورشیدی تنها مکانی به شمار می رود که از مقادیر زیادی مایعات به ویژه متان مایع برخوردار است. کشف جدید نشان می دهد زمین و تایتان ویژگی مشترک دیگری نیز دارند که با وجود مایعات در سطح این دو جرم در ارتباط نزدیک است. مه گرفتگی ویژگی است که در زمین رایج بوده و به تازگی در تایتان نیز کشف شده است.

حضور مه و بخار اولین نشانه های مستقیم از تبادل ماده میان سطح و اتمسفر را در این قمر نمایان کرده است. به گفته محققان قطب جنوب تایتان به دلیل حضور دریاچه های بزرگی از متان تقریبا از همه جا قابل مشاهده است و گاه و بی گاه لایه هایی از مه را می توان بر فراز آن مشاهده کرد.

محققان با استفاده از اطلاعات طیف سنج نقشه برداری مادون قرمز و بصری یا VIMS بر روی فضاپیمای کاسینی موفق به رصد این پدیده شدند. کاسینی پنجمین سال ماموریت خود بر مدار سیاره زحل را پشت سر می گذارد. محققان با بررسی آرشیوهای آنلاین اطلاعات مرتبط با جستجوهای کاسینی در قطب جنوب این قمر از سال 2006 تا 2007 دریافتند ویژگی های درخشانی در اتمسفر این قمر باعث پراکندگی نور می شود. آنها با جداسازی ابرهایی که در ارتفاع 750 متری از سطح تایتان قرار داشتند دریافتند که این ابرها در واقع مه هستند.

به گفته محققان تبخیر متان در تایتان به این معنی است که در این قمر باران می بارد و بارش باران به معنی ایجاد نهرها، گودالها، فرسایش و زمین شناسی است. وجود مه بر روی تایتان برای اولین بار ثابت می کند که این قمر از چرخه فعال متان هیدرولوژیکی برخوردار است.

بر اساس گزارش زی نیوز، این پدیده همچنان ثابت می کند این قمر باید مملو از استخرهای متانی باشد زیرا هر نوع هوا که از سطح زمین برخیزد، پس از مرطوب شدن 100 درصدی به مه تبدیل شده و به تدریج و در قالب ابرهایی بزرگ به سمت اتمسفر ارتفاع می گیرد.

مجله علمی ساینس همانند سالهای گذشته به معرفی 10 برتر مهم علمی سال 2009 پرداخت که این فهرست طیف وسیعی از کشفیات علمی از دنیای دیرینه شناسی تا تحقیقات فضایی را در بر می گیرد.

ساینس به عنوان یکی از معتبرترین نشریات علمی دنیا همه ساله در آستانه نزدیکی به سال نو فهرستی از 10 کشف برتر علمی را منتشر می کند. امسال نیز لیستی را ارائه کرده است که نگاه وسیعی به علم از DNA تا نانوذرات، فضا و فسیل شناسی دارد.

بقیه در ادامه ی مطلب...

ادامه نوشته

اندازه گیری های جدیدی که توسط مدارگرد اکتشافی ماه سازمان ناسا به دست آمده است نشان می دهد سردترین مکان در منظومه خورشیدی حفره ای به نام هرمیت در کره ماه است.

این مدارگرد توانست با استفاده از ابزار Diviner خود حرارت نیمه شب زمستانی سردترین حفره در قطب شمال کره ماه را اندازه گیری کند، بر اساس اطلاعات به دست آمده از این پژوهش حرارت این حفره در حدود منفی 249 درجه سلسیوس است.

به گفته اخترشناسان ماه یکی از افراطی ترین محیطهای دمایی در منظومه خورشیدی به شمار می رود، در میانه روز حرارت قسمتهای استوایی آن می تواند تا 127 درجه سلسیوس افزایش پیدا کند در حالیکه در همان زمان در بخشهای تاریک دمای هوا بسیار پایین است.

کره ماه به صورت تقریبی دارای فصل است، گردش محور قمری در حدود 1.54 درجه است که این میزان در بیشتر مناطق تغییر چندانی به وجود نمی آورد اما به گفته دانشمندان در مناطق قطبی این گردش محور طی سال تفاوت سه درجه ای در زاویه فراز خورشید به وجود می آورد که همین پدیده عامل تغییرات شدید حرارتی در مناطق مختلف این بخش از کره ماه می شود.

بر اساس گزارش بی بی سی، رصدگر Diviner کمترین حرارت تابستانی را در تاریکترین منطقه قطب جنوب ماه در حدود منفی 238 درجه سلسیوس اندازه گیری کرده است اما در قطب شمال، که در شرف دگرگونی زمستانی قرار دارد درجه حرارت در حفره ای به نام هرمیت در حدود منفی 247 درجه سلسیوس اندازه گیری شده است. محاسبات نشان می دهد برای یافتن چنین درجه حرارتی بر روی جرم کیهانی دیگر فردی باید به ورای مدار سیاره نپتون سفر کند.

سازمان ناسا روز دوشنبه 14 دسامبر 2009 تلسکوپ جدیدی به منظور اسکن اجرام ناشناخته جهان هستی از جمله شهاب سنگها و ستاره های دنباله داری که می توانند برای زمین خطرساز باشند را به فضا پرتاب کرد.

تلسکوپ WISE از دوربینی مادون قرمز برای ردیابی نور و حرارت منتشر شده از اجرامی که تلسکوپهای دیگر از جمله هابل ممکن است آنها را نبینند یا از دست بدهند، برخوردار است.

این تلسکوپ به همراه راکت دلتا II از پایگاه فضایی وندربرگ در کالیفرنیا به فضا پرتاب شد، این پرتاب روز جمعه به دلیل نقص فنی که در موتور راکت به وجود آمده بود به تاخیر افتاده بود.

مدت ماموریت این تلسکوپ 9 ماه عنوان شده است و طی آن تلسکوپ در ارتفاع تقریبی 525 کیلومتری از سطح زمین در حرکت بوده و به نقشه برداری از جهان در نور مادون قرمز خواهد پرداخت. لنز دوربین WISE به تدریج تمامی آسمانها را تحت پوشش خود قرار خواهد داد و طی هر 11 ثانیه تصویری به ثبت خواهد رساند.

تلسکوپ خورشیدی WISE اولین تلسکوپ مادون قرمز در فضا به شمار نمی رود، دو تلسکوپ اسپیتزر ناسا و هرشل سازمان فضایی اروپا در حال حاضر در فضا در گشت و گذار بوده و به تصویربرداری از بخشهایی تعیین شده از جهان مشغولند.

مقامات ناسا انتظار دارند WISE طی مدت ماموریت خود صدها نمونه شهاب سنگ و ستاره دنباله دار را که از نزدیکی زمین عبور کرده و می توانند برای این سیاره خطرساز باشند را با جزئیاتی مانند ابعاد و ساختار آنها شناسایی کند؛ اطلاعاتی که می تواند به اخترشناسان کمک کند میزان احتمال برخورد این اجرام با زمین را تخمین بزنند. این تلسکوپ در عین حال به جستجوی ستاره های کم نور و کوتوله های قهوه ای رنگ و میلیونها کهکشان دور افتاده که در پس غبارهای کیهانی پنهان شده اند، خواهد پرداخت.

بر اساس گزارش سی ان ان، اطلاعات به ثبت رسیده توسط این تلسکوپ چهار بار در روز توسط سیستم رادیویی به رایانه ای در زمین ارسال می شود؛ این پروژه برای سازمان ناسا هزینه ای برابر 320 میلیون دلار در بر داشته است.

اخترشناسان موفق به یافتن جهانی کوچک متشکل از سه ستاره بر مدار ستاره ای در فاصله 27.8 سال نوری از زمین شده اند که امکان مشاهده آن با چشم غیر مسلح وجود دارد.

سیاره های جدید با ابعادی 3.5 تا 24.9 برابر سیاره زمین در مدار این ستاره در حرکت بوده و منظومه خورشیدی کوچکی را به وجود آورده اند. اخترشناسان امیدوارند این یافته بتواند در کشف جهانهایی کوچکتر از جهان یافته شده که احتمال وجود حیات نیز در آن وجود دارد کمک کند. تیم بین المللی کاشف این منظومه سیاره چهارمی که بر مدار ستاره شبه خورشیدی 23 لیبری در فاصله 84 سال نوری در حرکت است را نیز کشف کرده است.

ستاره 61 ویرجینیز در صورت فلکی Virgo قرار داشته و امکان مشاهده آن از هر دو نیم کره زمین وجود دارد، جرم این ستاره 0.96 برابر جرم خورشید بوده و تنها تفاوت آن با خورشید سطح پایین تر نور آن است.

سیاره های عضو خانواده این ستاره توسط اخترشناسان انگلیسی، استرالیایی و آمریکایی و با کمک گرفتن از تلسکوپ Anglo- Australian در نیو ساوث ولز و تلسکوپ Keck در هاوایی شناسایی شده اند. این سیاره ها به واسطه تاثیر نیروی کشش سیاره ها بر روی نور ستاره مادر که در شناسایی یک سیاره روشی متداول به شمار می رود، شناسایی شدند.

سیاره چهارمی سیاره ای در ابعاد سیاره مشتری است که در مدار ستاره 23 لیبرای در صورت فلکی لیبرا در حرکت است. در سال 2006 سیاره ای دیگری در مدار این سیاره کشف شده بود. حرکت کامل به دور این ستاره برای سیاره اش در حدود 14 سال زمینی زمان خواهد برد در حالی که سیاره مشتری طی 12 سال می تواند خورشید را دور بزند.

بر اساس گزارش تلگراف، اخترشناسان معتقدند منظومه ای خورشیدی دوردست نسبت به منظومه خورشیدی ما بسیار متفاوت به نظر می رسند زیرا یا سیاره ها بسیار کوچک هستند و یا مدار حرکتی آنها کاملا بیضوی است، در مقابل این سیاره جدید از مداری بزرگ و تقریبا گرد برخوردار است و برای اولین بار دانشمندان موفق به مشاهده منظومه ای شده اند که شباهت زیادی به منظومه خورشیدی ما دارند.

اواخر آذر ماه و اوایل دی ماه سیاره بهرام (مریخ) و کیوان (زحل) میهمان آسمان نیمه شب خواهند بود که این زمان فرصت مناسبی برای رصد مسیر این سیارات است.

سیاره بهرام در این روزها میهمان صورت فلکی شیر است و رفته رفته به ستاره دل شیر (قلب الاسد) نزدیک می شود. این سیاره در ساعت 22 هر شب طلوع می کند و در نیمه شب به وضعیت مناسب رصدی خواهد رسید.

منجمان برای رصد این جرم آسمانی می توانند در ساعت 22 نگاهی به افق شمال شرقی بیندازید و به دنبال جسم آسمانی نورانی و قرمز رنگی در این محدوده باشند. این جسم همان سیاره بهرام است. این سیاره هم اکنون در فاصله 128 میلیون کیلومتری زمین و 241 میلیون کیلومتری خورشید قرار دارد. اگر مسیر حرکت آن را دنبال کنید می توانید شاهد حرکت برگشتی این سیاره در طی چند هفته آینده باشید.

پس از مشتری، دومین سیاره‌ بزرگ منظومه شمسی کیوان است. کیوان یک گلوله گازی غول پیکر است و چگالی آن بسیار کم است به طوری که اگر روی آب بیفتد بر روی آب می ماند. در آسمان شب زمین، کیوان به دلیل اندازه بزرگ دارای جوی درخشان است.

کیوان از جنبه های زیادی شبیه مشتری است جز اینکه در اطراف آن چندین حلقه شگفت انگیز وجود دارد. جرم کیوان صد برابر جرم زمین است. این سیاره دارای 48 قمر است. همچنین دارای حلقه هایی است که در فاصله 11 هزار و 200 کیلومتری آن جای گرفته اند. حلقه های کیوان از تکه های یخ و همچنین تکه های سنگ و غبار تشکیل شده اند.

تصاویری از گرانقیمت ترین ساعت مچی جهان، بچه نهنگ وارونه، یوفوی روسی و عجیبترین گونه های دریایی از جمله تصاویر این هفته قاب دانش در مهز به شمار می روند.

نشریه نشنال جئوگرافیک در یکی از گزارشهای تصویری خود از عجیب ترین گونه های زیستی دریایی تصاویری از ستاره های دریایی شگفت انگیزی منتشر کرده است. دانشمندان قصد دارند قبل از بحرانی تر شدن شرایط اقیانوسها در اثر ذوب یخهای قطبی به مطالعه بیشتر بخشهای ناشناخته اقیانوسها بپردازند.

بقیه در ادامه ی مطلب...

ادامه نوشته

مجله تایم طبق یک سنت قدیمی امسال نیز با نزدیکی به پایان سال 2009 به معرفی 10 محصول الکترونیکی برتر این سال پرداخته است.

مجله تایم به عنوان یکی از معتبرترین مجلات دنیا در پایان هر سال با انجام یک نظرسنجی از خوانندگان خود و همچنین نظر یک هیئت داوران به معرفی 10 برتر در حوزه های مختلف می پردازد. یکی از این حوزه ها که مورد توجه بسیاری قرار دارد معرفی 10 برتر محصولات الکترونیکی کوچک است. در ادامه 10 برتر این مقوله معرفی می شوند:

بقیه در ادامه ی مطلب...

ادامه نوشته

بزرگترین تلسکوپ جهان که به منظور نقشه برداری از اجرام کیهانی توسط کشور انگلستان فعال شده است اولین تصاویر خود را ارائه کرد.

تلسکوپ ویستا اولین تصاویر خود را از سحابی شعله، مرکز کهکشان راه شیری و خوشه کهکشانی فورناکس به ثبت رسانده و نشان داد عملکرد تجهیزات مختلف آن طبق انتظار مهندسان انگلیسی است.

به گفته محققان آیینه بزرگ تلسکوپ ویستا، میدان دید وسیع و حسگرهای بسیار حساس دیدگاهی کاملا متفاوت را از بخش جنوبی آسمان ارائه خواهد کرد. آیینه اصلی این تلسکوپ وسعتی برابر 4.1 متر داشته و منحنی ترین آینه ای است که تا به حال در این ابعاد در جهان ساخته شده است. میزان انحراف این تلسکوپ از سطح کامل بسیار کمتر از چند هزارم ضخامت یک تار موی انسان است. این تلسکوپ در پی ائتلاف 18 دانشگاه انگلیسی به رهبری دانشگاه های کوئین مری و لندن ساخته شده است.

در قلب تلسکوپ ویستا دوربینی سه تنی قرار گرفته که از 16 حسگر ویژه و بسیار حساس به مادون قرمز برخوردار است که به طور کلی وضوح 67 میلیون پیکسلی به دوربین می بخشد. همچنین با توانایی مشاهده طول موجهایی که نسبت به طول موجهای مرئی دید انسان بسیار طولانی تر هستند، ویستا می تواند اجرام کیهانی را که مشاهده آنها در حالت عادی غیر ممکن به نظر می رسد را رصد کرده و اطلاعات آنها را به ثبت برساند.

بر اساس گزارش زی نیوز، هر یک از تصاویر این تلسکوپ بخشی از آسمان را با وسعتی 10 برابر وسعت ماه کامل تحت پوشش خود قرار داده و نظارت دقیقی بر روی کل آسمان جنوب خواهد داشت.

کهکشانی دور افتاده که سیاهچاله ای عظیم را در خود جا داده است به تازگی با فعالیتهای غیر عادی خود تابشهای بسیار درخشانی از پرتوهای گاما را از خود نشان داده است.

تابش این پرتوها از 15 سپتامبر آغاز شده و کهکشان میزبان خود را به یکی از درخشانترین کهکشانهای کشف شده تبدیل کرده است، در واقع در حال حاضر میزان درخشندگی این کهکشان نسبت به درخشش عادی آن 10 بار افزایش پیدا کرده است. این پدیده توسط تلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمی رصد شده است تا اطلاعات بیشتری از چگونگی فعالیت این کهکشانهای فعال در اختیار دانشمندان قرار گیرد.

اخترشناسان بر این باورند کهکشان 3C 454.3 از نوع کهکشانهایی است که به آنها "بلازر" گفته می شود بلازرها مانند بسیاری از کهکشانهای فعال زمانی که ماده به سوی مرکز سیاهچاله های مرکزی آنها سرازیر می شوند، فورانهایی از ذرات کیهانی را به صورت متقابل و با سرعتی برابر سرعت نور به بیرون پرتاب می کنند. آنچه این کهکشانها را در تابشهای گاما بسیار درخشان می کند جهت گیری آنها در فضا است در صورتی که یکی از این فورانها مستقیم به سوی زمین قرار بگیرد ردیابی آنها از زمین برای اخترشناسان آسان خواهد شد.

اخترشناسان در حال حاضر بر روی توده های فوران ذرات تمرکز کرده اند که انرژی آنها توسط سیاهچاله عظیم کهکشان تامین می شود، به گفته اخترشناسان اینگونه به نظر می آید که برخی تغییرات در داخل این فورانها مسئول ایجاد پرتوهای گامایی درخشان است.

این کهکشان در فاصله 7.2 میلیارد سال نوری از زمین قرار داشته و منزلگاه آن در صورت فلکی پگاسوس است با وجود فاصله قابل توجه، این کهکشان در حال حاضر نسبت به تب اختر ولا، ستاره دواری که معمولا درخشانترین منبع پرتو گاما در آسمان شناخته شده است، بسیار درخشانتر است به گفته ماسیمو ویلاتا در رصد خانه تورینو پرتوهای منتشر شده از این کهکشان طول موجهای رادیویی و نور مرئی را نیز در بر دارند.

بر اساس گزارش ام اس ان بی سی، تیم فرمی از دیگر اخترشناسان درخواست کرده است تا این پدیده ناشناخته را در وسیع ترین طول موجهای نوری ممکن مورد بررسی قرار دهند تا بتوانند در نهایت درک درستی از رویدادهای در حال وقوع در داخل کهکشان آگاه شوند.

دانشمندان برای رانندگانی که از پارک خودروی خود در فضایی کوچک واهمه دارند، فرمول ریاضی خلق کرده اند که می تواند به پارک خودروی آنها در بهترین شکل ممکن کمک کند.

معادله پارک خودرو در فضایی کوچک با همکاری شرکت خودروسازی Vauxhall و استاد ریاضی به نام سیمون بلکبرن از دانشگاه سلطنتی لندن به دست آمده است.

بلکبرن این فرمول را به این منظور ارائه کرده است تا بتواند پیچیده ترین پارکهای دوبل در شرایط سخت را تسهیل کند. با این حال برای اکثر رانندگان این معادله ترکیبی از براکتها، جذر و نشانه های ریاضی است که حل کردن آن برای این افراد از پارک کردن در سخت ترین شرایط نیز مشکل تر خواهد بود.

بقیه در ادامه ی مطلب...

ادامه نوشته

انگلستان در تلاش است با ایجاد آژانس فضایی مشابه آژانس فضایی آمریکا، قدم در دوران جدیدی از فعالیتهای فضایی بگذارد.

سازمان جدیدی که هنوز نام آن اعلام نشده اما گمان می رود نام سازمان فضایی انگلستان برای آن انتخاب شود، نمایندگی انگلستان را در تمامی قراردادها و مذاکرات فضایی با کشورهای همکار به عهده خواهد داشت.

افتتاح این سازمان که توسط لرد دریسون وزیر علوم این کشور اعلام شد در پی 12 هفته مشاوره و مذاکره با سازمانهای دانشگاهی، صنعتی و دولتی بوده است. انگلستان سالانه در حدود 270 میلیون پاوند را صرف فعالیتهای فضایی خود می کند که بیشتر این سرمایه صرف عضویت این کشور در آژانس فضایی اروپا می شود.

در حالیکه آلمان، ایتالیا و فرانسه از آژانسهای فضایی ملی برخوردارند و بودجه ویژه ای را به آن اختصاص داده اند، رویکرد انگلستان محول کردن تصمیم گیری سیاستگذاریهای فضایی به کلوبی از کاربران بوده است که توسط مرکز ملی فضایی انگلستان کنترل می شود. این کاربران در واقع سازمانهای دولتی و انجمنهای تحقیقاتی هستند که نسبت به علوم فضایی و یا ارائه خدماتی که با علم نجوم در ارتباط باشد علاقمندند.

همچنین سازمان فضایی اروپا سرانجام در ماه جولای مرکز تکنیکی را در انگلستان افتتاح کرد و فرمانده انگلیسی تیم پیک را به عضویت گروه فضانوردان خود معرفی کرد.

بر اساس گزارش تلگراف، دولت انگلستان در راستای افتتاح سازمان ملی فضایی خود با بازبینی فعالیتهای فضایی انگلستان در تلاش است گرایشها و تجارتهایی که بتوانند در سالهای آینده در زمینه فعالیتهای فضایی به موفقیت دست پیدا کنند را شناسایی کند. همچنین مطالعه دیگری در همین زمینه به بررسی گزینه هایی برای حضور انگلستان در تلاشهای بین المللی برای انتقال انسان به اجرامی مانند ماه و مریخ پرداخته است.

روسیه آزمایش ناموفق موشک اتمی خود را تایید کرد. آزمایشی که ساکنان نروژ توانستند نور ناشی از آن را دیده و برخی آن را با اجرام پرنده ناشناس یا یوفوها اشتباه گرفتند.

موشک بولاوا که از یک زیر دریایی روسی پرتاب شده بر اساس جدیدترین تکنولوژی روسها که در راستای استحکام دفاع اتمی این کشور ابداع شده است، ساخته شد اما آزمایشهای ناموفق پی در پی این موشک برای کرملین به روندی نا امید کننده تبدیل شده است.

این سیزدهمین آزمایش ناموفق موشک بولاوا به شمار می رود که از زیر دریایی اتمی دیمیتری دونسوکی مورد آزمایش قرار گرفت. به گفته وزیر دفاع این کشور دو مرحله اول پرتاب موشک موفقیت آمیز بوده است اما بروز نقص فنی مرحله سوم پرتاب را با مشکلاتی مواجه کرد.

همزمان با این آزمایش ناموفق در کشور نروژ متخصصان و مردم عادی شاهد پدیده ای ناشناخته و درخشان در آسمان بودند. رده نوری درخشان و مارپیچی که بسیاری از مردم آن را جسم پرنده ناشناسی گزارش کردند که در آسمان شب در حال پرواز بوده است. تصویر رد نورانی و مارپیچ این پدیده که در نروژ به ثبت رسیده است از تلویزیون روسیه نیز نمایش داده شده است.

بر اساس گزارش رویترز، مشاهده یک یوفو در نروژ در رسانه های جهان بازتاب گسترده ای پیدا کرد اما مدتی کوتاه پس از آن رسانه ها اعلام کردند این نور عجیب یوفو نبوده و آثار آزمایش موشکی ناموفق روسیه در دریا بوده است.

سخنگوی سرن اعلام کرد: بزرگترین برخورد دهنده اتم جهان اولین برخورد پروتونی خود را در سطح بالایی از انرژی به ثبت رساند.

دانشمندان امیدوارند این برخوردها بتواند به درک آنها از پدیده های مرموزی مانند ماده تاریک، ضد ماده و فرایند شکل گیری جهان در حدود میلیاردها سال پیش کمک کند.

برخورد پر انرژی در برخورد دهنده بزرگ هادرون در عصر روز سه شنبه 8 دسامبر 2009 رخ داد تا این آزمایشگاه بزرگ برای آزمایش اصلی خود در سال جدید با انرژی بسیار بالا آماده شود.

طی این برخورد دو پروتون با انرژی در سطح 1.18 تریلیون الکترون ولت با یکدیگر برخورد کردند که نتایج آن توسط حسگر اطلس، یکی از چهار حسگر قدرتمند برخورد دهنده بزرگ هادرون به ثبت رسید.

به گفته سخنگوی سرن، این برخورد در سطح انرژیی بالاتر از 1.18 تریلیون الکترون ولت، سطح انرژی که در ماه نوامبر یکی دیگر از برخوردهای شتاب دهنده را شکل داد، دو پروتون را در مسیری مخالف حرکت داده و برخورد نیز در این سطح از انرژی شکل گرفت.

مهندسان در صددند برخوردهای متعددی را در این سطح از انرژی و سطوح پایین تر به وجود آورند تا به این شکل به تنظیم تجهیزات برخورد دهنده و آماده سازی آن برای آزمایش بزرگ بپردازند. همچنین چندین برخورد دیگر در سطح TeV 1.18 در برنامه های سرن قرار دارد تا دانشمندان بتوانند اطلاعات علمی به دست آمده در این سطح را مورد بررسی قرار دهند. با این حال انتظار نمی رود تا قبل از سال جدید، زمانی که پروتونها با انرژی بیش از 3.5 تریلیون الکترون ولت با یکدیگر برخورد خواهند کرد، کشفیات جدید علمی حاصل شود.

بر اساس گزارش AP، این سطح از انرژی 3.5 بار بزرگتر از انرژی است که برخورد دهنده Fermilab، قدرتمندترین برخورد دهنده جهان قبل از فعال سازی هادرون قادر به تولید آن است.

تلسکوپ فضایی هابل ناسا تصاویری از عمیقترین بخشهای جهان هستی از جمله تصویر کهکشانهایی که در گذشته هرگز دیده نشده بودند را به ثبت رساند.

تصویر جدید این تلسکوپ فضایی تصویری است که توسط دوربین WFC3 جدید هابل به ثبت رسیده است. این دوربین بسیار حساس قادر است نور ستارگان دوردست را که در اثر وسعت جهان هستی تا دوردستها گسترده شده اند را دریافت کند.

دانشمندانی که تصاویر جدید هابل را مورد بررسی قرار داده اند بر این باورند که کهکشانهایی که در این تصاویر دیده می شوند می توانند دورترین کهکشانهایی باشند که تا کنون مشاهده شده اند.

بقیه در ادامه ی مطلب...

ادامه نوشته

اخترشناسان شواهدی دال بر وجود ستاره‌ای 200 بار سنگین‌تر از خورشید پیدا کرده‌اند. ابرنواختری که از انفجار این ستاره ایجاد شده، 30 ماه است بدون افت درخشندگی، عناصر مختلف جدول تناوبی را تولید می‌کند.

اخترشناسان توانسته‌اند انفجار دیوانه‌وار ستاره‌ای را مشاهده کنند که به احتمال بسیار زیاد، سنگین‌ترین ستاره دیده‌شده است. به نظر می‌رسد این انفجار ابرنواختری که ماه‌هاست ادامه دارد، بیش از 50 برابر جرم خورشید (ده به توان 32 کیلوگرم، یکصد‌هزار میلیارد میلیارد میلیارد کیلوگرم) مواد مختلف تولید کرده باشد. این مواد درنهایت در تشکیل منظومه‌های ستاره‌ای مانند منظومه شمسی خودمان استفاده خواهند شد.

به گزارش نیچر، این انفجار که SN2007bi نامیده شده، در برنامه نقشه‌برداری دیجیتالی تلسکوپ 5متری پالومار برای جستجوی ابرنواخترها کشف شد. نخستین درخشش این انفجار در 19 فروردین 1386 دیده شد، اما برخلاف اغلب ابرنواخترها که پس از چندهفته کم‌نورتر می‌شوند، درخشندگی این ابرنواختر برای ماه‌ها ثابت ماند. همین موضوع اخترشناسان را وادار کرد از بزرگ‌ترین تلسکوپ‌های زمین (تلسکوپ‌های 10 متری کک در موناکی، هاوایی و رصدخانه پارانال در شیلی) برای بررسی این ابرنواختر استفاده کنند. نتایج تحقیقات دو و نیم ساله پژوهشگران که هفته گذشته در مجله نیچر منتشر شد؛ نشان می‌دهد این ابرنواختر حاصل انفجار ستاره‌ای با حداقل جرم اولیه 200 برابر خورشید است. اخترشناسان پیش از این توانسته بودند وجود چنین ابرنواختری را که ابرنواختر زوج-ناپایداری نامیده می‌شود، پیش‌بینی کنند؛ اما تاکنون چنین چیزی را ندیده بودند.

در این انفجار، مقادیر بسیار زیادی (چند برابر سنگینی خورشید) ایزوتوپ رادیواکتیو نیکل 56 در کنار عناصر سبک‌تری مانند کربن و سیلیکون تولید شده که احتمالا واپاشی نیکل رادیواکتیو، عامل درخشش ثابت این ابرنواختر برای چند ماه است. پیش از این اغلب اخترشناسان معتقد بودند که ستاره‌ای سنگین‌تر از 150 برابر خورشید نمی‌تواند وجود داشته باشد؛ زیرا هرقدر ستاره بزرگ‌تر شود، بادهای ستاره‌ای شدیدتری تولید می‌کند که جرم اضافی را از ستاره دور می‌کند. نقشه‌برداری‌های دیجیتالی که تاکنون از ستارگان کهکشان راه‌شیری و کهکشان‌های اطراف انجام شده بود، این فرضیه را تایید می‌کرد. ستارگان کهکشان راه‌شیری اغلب از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده‌اند؛ اما چند درصدی عناصر سنگین‌تر را نیز می‌توان درون آنها پیدا کرد. این درحالی است که محاسبات نشان می‌دهد سنگین‌ترین ستارگان عالم یا فاقد عناصر سنگین هستند یا درصد آنها فوق‌العاده اندک است. به همین دلیل است که می‌توانند بسیار بزرگ و سنگین شوند و درنهایت در انفجار ابرنواختری زوج-ناپایدار، آتش‌بازی بزرگی در کهکشان راه بیاندازند.

انفجار ابرنواختری زمانی اتفاق می‌افتد که سوخت گداخت هسته‌ای ستاره به پایان رسیده باشد. ستارگانی که سنگین‌تر از 1.4 برابر خورشید باشند، به مرور عنصرهای سنگین‌تری را درون هسته تولید می‌‌کنند. فوتون‌های (پرتوهای الکترومغناطیس) آزادشده در این فرآیند آن‌قدر پرانرژی هستند که می‌توانند با فشار آوردن به ذرات ماده، نیروی گرانش را خنثی کنند و ستاره را پایدار نگاه دارند. اما وقتی فرآیند هم‌جوشی هسته‌ای پایان یابد، گرانش غلبه می‌کند و ستاره را به‌شدت فشرده می‌سازد. در اثر این فشردگی، دما به شدت بالا می‌رود و ستاره منفجر می‌شود. این انفجار که جزو پرانرژی‌ترین رویدادهای عالم طبقه‌بندی می‌شود، انفجار ابرنواختری نام دارد و سبب می‌شود تمام عنصرهای جدول تناوبی، به خصوص عنصرهای سنگین‌تر از آهن که در شرایط عادی تولید نمی‌شوند، تشکیل شوند.

دانشمندان به دنبال آزمایش برروی نوعی کانی هستند که فقط در بخشی از اسکاتلند یافت می‌شود

و امیدوارند این کانی به آن‌ها در یافتن سوالاتی در مورد وجود حیات در مریخ کمک کند

به گزارش بی‌بی‌‌سی، این کانی که Macaulayite نام دارد و دارای فرمول Fe^+3₂₂,Al₂Si₄O₄₃)OH)₂ است، تنها در مهدنی در شهر بناچی در آبدردینشایر اسکاتلند یافت می‌شود.

دانشمندان ناسا معتقدند رنگ قرمز مریخ ناشی از وجود این ماده در خاک این سیاره است.

اکنون نمونه‌ای از این کانی به آزمایشگاه خاکی در ایالت کالیفرنیای آمریکا فرستاده شده تا تحقیقات بیشتر بر روی آن انجام شود.

زمین‌شناسان برای اولین بار این کانی را در دهه 70 میلادی کشف کردند. خاصیت این کانی که دانشمندان را علاقه‌مند کرده‌ این است که این ماده معدنی تنها در صورت وجود آب در محیط شکل می‌گیرد و اگر در سطح مریخ وجود دارد پس معلوم می‌شود که در بخشی از مریخ آب فراوانی وجود دارد.

منشع تشکیل این کانی از گرانیت است. در آخرین دوره یخبندان در کره زمین، گرانیتی که در معرض آب و هوای استوایی قرار گرفته به Macaulayite تبدیل شده‌است.

دکتر جنیس بیشاپ از موسسه "جستجوی برای حیات فرازمینی" می‌گوید: " تمام گونه‌های حیاتی که ما میشناسیم با آب شکل گرفته‌اند. به همین خاطر هم اگر دوره‌های زمانی و یا مکان‌هایی در مریخ را بیابیم که آب در آنجا وجود داشته یا دارد، پس شانس وجود حیات در این سیاره افزایش می‌یابد."

با كشف يك خوشه‌ کهکشاني در ‌٢/١٠ ميليارد سال نوري از زمين، رکورد دورترين خوشه‌ کهکشاني كه پيش از اين در اختيار خوشه‌اي در فاصله‌ حدود يك ميليارد سال نوري از زمين بود شكسته شد.

اين جرم که دورترين خوشه‌ کهکشاني کشف ‌شده تاکنون است، با ترکيب داده‌هاي رصد‌خانه‌ پرتو ايکس چاندراي ناسا و تلسکوپ‌هاي نوري و فروسرخ شناسايي شده است.

اين خوشه متعلق به زماني است که عالم فقط يک چهارم عمر فعلي خود را داشته است.

خوشه‌هاي کهکشاني بزرگ‌ترين اجرام موجود درعالم‌اند که اجزايشان به‌ سبب نيروي گرانش کنار هم جمع‌اند.

کشف چنين ساختار عظيمي در آن دوران آغازين عالم مي‌تواند اطلاعات مهمي را درباره‌ چگونگي تحول کيهان در اين مرحله بحراني در اختيارمان قرار دهد.

خوشه‌ي کهکشاني ‌٠٤١JKCS زماني شناسايي شد که دانشمندان به اين باور رسيدند که خوشه‌هاي کهکشاني را مي‌توان براساس مدت زمان سپري‌شده از تشکيل آنها، در آغاز عالم يافت؛ بنابراين، با بررسي ويژگي‌هاي اين خوشه‌ي کهکشاني - مانند ترکيبات، جرم و دما - مي‌توان اطلاعاتي از چگونگي شکل‌گيري عالم به دست آورد.

در اغلب موارد، خوشه‌هاي کهکشاني دوردست را نخست با رصدهاي مرئي و فروسرخ شناسايي مي‌کنند که آشکارساز ستاره‌هاي پير و سرخ حاکم در کهکشان‌هاي سازنده‌ خوشه‌هاست.

خوشه کهکشاني ‌٠٤١JKCS در حقيقت در سال ‌٢٠٠٦ (‌١٣٨٥) در نتيجه‌ مطالعاتي کشف شد که با تلسکوپ فروسرخ بريتانيا (UKIRT) صورت گرفت. سپس، فاصله‌ اين خوشه را به کمک رصدهاي مرئي و فروسرخ تلسکوپUKIRT، تلسکوپ کانادا - فرانسه - هاوايي و تلسکوپ فضايي اسپيتزر ناسا مشخص کردند.

رصدهاي فروسرخ اهميت بيشتري دارند، چراکه نور مرئي کهکشان‌ها به ‌سبب انبساط عالم در فواصل بسيار زياد به طول موج‌هاي فروسرخ انتقال مي‌يابد.

داده‌هاي چاندرا آخرين مدرک بود که ‌٠٤١JKCS واقعاً يک خوشه کهکشاني به معناي حقيقي کلمه است.

تابش پرتو ايکس انبساط ‌يافته‌اي که چاندرا ديد، نشان‌دهنده‌ اين است که در بين اين کهکشان‌ها گازهاي داغي وجود دارد که اين مساله را مي‌توان از خوشه‌هاي کهکشاني انتظار داشت تا از خوشه‌هايي که در حال شکل‌گيري‌اند.

همچنين، بدون مشاهدات پرتو ايکس اين احتمال باقي مي‌ماند که اين جرم ترکيبي از گروه‌هاي مختلف کهکشاني است که در امتداد مسير ديد ما قرار گرفته يا اينکه رشته‌اي بلند از کهکشان‌ها و گاز است که از روبه‌رو ديده مي‌شود. جرم و دماي اين گاز داغ که از رصدهاي چاندرا به دست آمد، تمام اين احتمالات را منتفي کرد.

به نوشته نجوم، گستردگي و شکل اين تابش ايکس همراه با نبود منبع راديويي مرکزي، اين احتمال را مورد ترديد قرار مي‌دهد که گسيل پرتو ايکس به‌ سبب پراکنده شدن تابش زمينه‌ ريزموج کيهاني به ‌وسيله‌ ذرات گسيل‌کننده‌ امواج راديويي ايجاد شده باشد.

هنوز ممکن نيست که با شناسايي تنها يک خوشه‌ي کهکشاني در فاصله‌ي بسيار دوردست بتوان مدل‌هاي کيهان‌شناختي را بررسي کرد، اما تحقيقات جهت شناسايي ديگر خوشه‌هاي کهکشاني در فواصل بسيار دور همچنان ادامه دارد.

به گفته‌ بِن موگان، از دانشگاه بريستول در بريتانيا، «اين کشفي هيجان‌انگيزاست چراکه شبيه اين است که فسيلي از دايناسور تيرانوزروس رکس بيابيم که بسيار قديمي‌تر از ديگر نمونه‌هاي شناسايي شده باشد. يک فسيل ممکن است درست با شناخت ما از دايناسورها منطبق باشد اما اگر تعداد بسياري فسيل شناسايي کنيم مي‌بايست به بررسي مجدد چگونگي تکامل دايناسورها بپردازيم. همين مساله را مي‌توان به خوشه‌هاي کهکشاني و شناخت ما از کيهان‌شناسي نيز تعميم داد.»

برخي از پرسش‌هاي مطرح‌شده براي دانشمندان درباره‌ اين خوشه که اميد است با مطالعه‌ بيشتر به آنها

پاسخ داده شود، عبارتند از اين كه تراکم عناصر سازنده‌ (مانند آهن) در چنين اجرام جواني چيست؟ آيا نشانه‌اي دال بر اينکه اين خوشه هنوز در حال شکل‌گيري است، وجود داردو آيا دما و روشنايي پرتو ايکس چنين خوشه‌ دوردستي مانند خوشه‌هاي نزديک‌تر به جرم آن بستگي دارد يا نه؟

روز سه‌شنبه 10 آذر 1388 يك تكه كوچك پسماند فضايي از فاصله كمتر از یک كيلومتري ايستگاه فضايي بين‌المللي عبور كرد و خوشبختانه خطري متوجه دو سرنشين ايستگاه نشد.

اين تكه پسماند فضايي كه 10 سانتي‌متر قطر دارد، قطعه‌اي جدا شده از ماهواره كاسموس بود.

به گفته كايلي كِلِم، سخنگوي ناسا، اطلاعات دريافتي روزهاي قبل نشان داده بودند كه عبور اين پسماند از كنار ايستگاه فضايي بين‌المللي خطري را متوجه اين سامانه فضايي نخواهد كرد و بنابراين، نياز به اقدام خاصي نخواهد بود. البته از آنجا كه ناسا بسيار دير متوجه نزديك شدن اين پسماند فضايي به ايستگاه شده بود، امكان روشن كردن موتورهاي پيشرانش ايستگاه براي حركت دادن آن در صورت بروز خطر احتمالي نيز وجود نداشت.

به همين دليل، اين سازمان از قبل به دو سرنشين ايستگاه يعني جفري ويليامز از ناسا و مهندس روسي، ماكسيم سورايف، اطلاع داده بود كه ممكن است آنها مجبور باشند براي تامين امنيت خود در هنگام نزديك شدن پسماند فضايي به فضاپيماي سايوز نقل مكان كنند. فضاپيماي سايوز كه توسط روسيه ساخته شده، علاوه بر اين كه نقش انتقال خدمه ايستگاه به زمين را ايفا مي‌كند، در زمان‌هايي كه فضانوردان نياز به خروج اضطراري از ايستگاه دارند نيز به كار مي‌رود.

اما بررسي‌هاي بيشتر مدار اين پسماند فضايي در روزهاي اخير نشان داد علي‌رغم اين كه از فاصله كمي از ايستگاه عبور خواهد كرد، اما خطري را متوجه آن نخواهد ساخت.

ناسا معمولا در صورتي كه احتمال برخورد یک به 10هزار باشد اقدام به جابجايي ايستگاه فضايي بين‌المللي مي‌كند.

به گزارش سازمان فضايي ايران، اين سومين بار در هفته قبل بود كه پايگاه كنترل ايستگاه فضايي بين‌المللي با مشكل برخورد پسماندهاي فضايي با ايستگاه مواجه بود. شنبه و دوشنبه گذشته نيز خطر برخورد يك تكه از يك موشك آمريكايي و قطعه‌اي از يك محموله فضايي آزمايشي نيز براي مدتي فكرها را به خود مشغول داشت.

هرچند آنها نسبت به پسماند اخير از فاصله بيشتري از كنار ايستگاه عبور كردند، اما تا زمان عبور از كنار آن، به طور مرتب توسط ناسا رديابي مي‌شدند.

پرتاب ماهواره "كاوشگر نقشه‌بردار فروسرخ ميدان ديد باز" موسوم به "WISE" به مدار زمين با چند روز تاخير به 11 دسامبر (20 آذر) امسال موكول شد.

اين ماهواره كه مدار آن قطبي و طول ماموريت آن 9 ماه در نظر گرفته شده، به وسيله موشك دلتاي 2 پرتاب خواهد شد. علت تاخير در پرتاب اين ماهواره، انجام مطالعات بيشتر و نزديك بودن زمان پرتاب آن با پرتاب موشك دلتاي 4 اعلام شده است.

هدف از ماموريت ماهواره WISE، بررسي آسمان در طول موج فروسرخ به منظور كشف اجرام كيهاني مانند ستارگاني كم فروغ از جمله كوتوله‌هاي قهوه‌اي، و همچنين سيارك‌هايي با ميزان بازتابش سطحي يا اصطلاحا آلبدوي پايين، و برخي كهكشان‌ها خواهد بود. پرتاب اين سامانه فضايي از پايگاه نيروي هوايي واندربرگ در كاليفرنياي آمريكا صورت مي‌گيرد.

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

نویسندگان

پیوندها