شواهد تازه از انقراض برخي گونهها در اثر برخورد دنبالهدارها
شواهد علمي جديد نشان ميدهد كه حدود 12 هزار و 900 سال پيش برخورد يك دنباله دار به آمريكاي شمالي سبب انقراض برخي از گونههاي حياتي در اين منطقه از زمين شده است.
اين شواهد با كشف الماسهاي بسيار نادر و دفن شده در منطقهاي در نزديكي جنوب كاليفرنيا به دست آمده اند .
يافتههاي جديد تاييدي بر اين ايده بحث برانگيز است كه برخورد يك دنباله دار باعث انقراض و نابودي جانوران غول پيكر و فرهنگ بشر نخستين در آمريكاي شمالي در حدود 12 هزار سال قبل شده است.
همچنين نانوالماسهاي مشابهي نيز در رسوبات سراسر آمريكاي شمالي يافت شدهاند كه مدركي دال بر برخورد سنگهاي آسماني با زمين و در نتيجه انقراض گسترده حيات باستاني هستند.
بر اساس تئوري محققان، بارش زباله هاي دنباله دار در اين منطقه در پايان عصر يخي حيات وحش را نابود كرده است و پس از آن فشار و حرارت اوليه در خاك موجب تشكيل ذرات ريز الماس شده است؛ اما سرد شدن ناگهاني زمين دوباره موجب مرگ ماموتها و نابودي زيستگاههاي اوليه بشر در اين ناحيه شده است.
به گزارش ايسنا، با اين همه، هنوز دانشمندان مطمئن نيستند كه چه تعداد از انقراض روي اين سياره خاكي در اثر برخورد سيارك يا دنبالهدارها اتفاق افتاده اند.
اخترشناسان معتقدند كه درون منظومه شمسي دو سياره كيوان و مشتري حداقل تا حدودي مانند سپر دفاعي عمل كرده و با ميدان جاذبه خود از ساير سيارات و ستارهها در برابر دنبالهدارها و سياركها حفاظت ميكنند و شاهد اين مدعي برخورد يك دنبالهدار در روز 20 جولاي امسال با مشتري بوده است.
به همين خاطر محققان دانشگاه واشنگتن در يك پژوهش جديد نشان دادند، احتمال اين كه تمام انقراضها در كره زمين در اثر برخورد دنبالهدارها بوده باشند، خيلي اندك است.
اخترشناسان با شبيهسازيهاي رايانهيي مدل تكامل ابرهاي دنبالهدارها در منظومه شمسي در حدود 2/1 ميليارد سال را ايجاد كردند.
اين شبيه سازي به آنها امكان داد كه ابر Oort را مشاهده كنند كه باقي مانده يك سحابي است كه منظومه شمسي ما از آن سحابي شكل گرفته است.
حدود 25 سال ابر Oort براي دانشمندان اسرار آميز بوده، چون منطقه در منظومه شمسي بوده كه قابل رويت نيست.
محققان پيش از اين تصور ميكردند، از اين منطقه اجرام آسماني زمين را مورد هدف قرار مي دادهاند، اما اكنون با اين شبيه سازي دريافتند كه زمين فقط دو يا سه بار طي 500 ميليون سال قبل از اين ناحيه مورد هدف دنبالهدارها قرار گرفته است.
به عقيده آنها برخورد دنبالهدارها با زمين بسيار نادر بوده و انقراضهاي زميني احتمالا دلايل ديگري هم داشته است.
اين شواهد با كشف الماسهاي بسيار نادر و دفن شده در منطقهاي در نزديكي جنوب كاليفرنيا به دست آمده اند .
يافتههاي جديد تاييدي بر اين ايده بحث برانگيز است كه برخورد يك دنباله دار باعث انقراض و نابودي جانوران غول پيكر و فرهنگ بشر نخستين در آمريكاي شمالي در حدود 12 هزار سال قبل شده است.
همچنين نانوالماسهاي مشابهي نيز در رسوبات سراسر آمريكاي شمالي يافت شدهاند كه مدركي دال بر برخورد سنگهاي آسماني با زمين و در نتيجه انقراض گسترده حيات باستاني هستند.
بر اساس تئوري محققان، بارش زباله هاي دنباله دار در اين منطقه در پايان عصر يخي حيات وحش را نابود كرده است و پس از آن فشار و حرارت اوليه در خاك موجب تشكيل ذرات ريز الماس شده است؛ اما سرد شدن ناگهاني زمين دوباره موجب مرگ ماموتها و نابودي زيستگاههاي اوليه بشر در اين ناحيه شده است.
به گزارش ايسنا، با اين همه، هنوز دانشمندان مطمئن نيستند كه چه تعداد از انقراض روي اين سياره خاكي در اثر برخورد سيارك يا دنبالهدارها اتفاق افتاده اند.
اخترشناسان معتقدند كه درون منظومه شمسي دو سياره كيوان و مشتري حداقل تا حدودي مانند سپر دفاعي عمل كرده و با ميدان جاذبه خود از ساير سيارات و ستارهها در برابر دنبالهدارها و سياركها حفاظت ميكنند و شاهد اين مدعي برخورد يك دنبالهدار در روز 20 جولاي امسال با مشتري بوده است.
به همين خاطر محققان دانشگاه واشنگتن در يك پژوهش جديد نشان دادند، احتمال اين كه تمام انقراضها در كره زمين در اثر برخورد دنبالهدارها بوده باشند، خيلي اندك است.
اخترشناسان با شبيهسازيهاي رايانهيي مدل تكامل ابرهاي دنبالهدارها در منظومه شمسي در حدود 2/1 ميليارد سال را ايجاد كردند.
اين شبيه سازي به آنها امكان داد كه ابر Oort را مشاهده كنند كه باقي مانده يك سحابي است كه منظومه شمسي ما از آن سحابي شكل گرفته است.
حدود 25 سال ابر Oort براي دانشمندان اسرار آميز بوده، چون منطقه در منظومه شمسي بوده كه قابل رويت نيست.
محققان پيش از اين تصور ميكردند، از اين منطقه اجرام آسماني زمين را مورد هدف قرار مي دادهاند، اما اكنون با اين شبيه سازي دريافتند كه زمين فقط دو يا سه بار طي 500 ميليون سال قبل از اين ناحيه مورد هدف دنبالهدارها قرار گرفته است.
به عقيده آنها برخورد دنبالهدارها با زمين بسيار نادر بوده و انقراضهاي زميني احتمالا دلايل ديگري هم داشته است.
+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم مرداد ۱۳۸۸ ساعت توسط سینا
|