اگر ترينيتي موفق نميشد
 |
در اين آزمايش كه در «نيومكزيكو»ي آمريكا انجام شد، يك بمب اتمي منفجر شد،بمبي كه به اندازه انفجار 20 هزار تُن تيانتي، قدرت داشت.
پژوهشهاي علمي اين آزمايش را گروهي از دانشمندان انجام ميدادند و «رابرت اُپِنهايمر»، فيزيكدان آمريكايي، آنها را سرپرستي ميكرد. اپنهايمر نام ترينيتي را از يكي از شعرهاي «جان دان»، شاعر انگليسي قرن 16 و بنيانگذار شعر عرفاني، الهام گرفته بود. برادر اپنهايمر گفته است كه او بعد از موفقيت در انجام اين آزمايش، با خونسردي تنها اين جمله را به زبان آورده: «كار ميكند.»
0/016 ثانيه بعد از انفجار ترينيتي. قطر قارچ اين انفجار 200 متر بود.
درختها در اين عكس به صورت نقطههايي سياهرنگ در پاي قارچ ديده ميشوند.گروه اپنهايمر، پس از انجام آزمايش ترينيتي، بر اساس الگو و نتيجه همين آزمايش، بمبي اتمي ساختند به نام «فَتمَن»؛ فتمن همان بمبي بود كه نهم اوت همان سال، يعني كمتر از يك ماه بعد از آزمايش ترينيتي، بر سر مردم «ناكازاكي» در ژاپن فرو افتاد و يكي از بزرگ ترين فاجعههاي بشري را در تاريخ ثبت كرد.
بعد از انفجار بمب هیروشیما، اپنهایمر دچار افسردگی شدید شد و در عين حال شروع كرد به فعاليت برای محدود کردن استفاده از انرژی اتمی با هدفهاي نظامی.
انفجار ترينيتي آغاز عصر اتمي به حساب ميآيد و اپنهايمر، پدر بمب اتم.