توليد هيدروژن از تجزيه نوري آب با استفاده از الكتروليز الكتروشيميايي نوري، مستقيم‌ترين روش براي توليد هيدروژن با كمك نور خورشيد است.

تيتانياي نانولوله‌اي يكي از نويدبخش‌ترين ماده‌‌هاي نوري براي تجزيه آب با استفاده از پرتوهاي خورشيدي است. اكنون محققان دانشگاه آركانزاس و دانشگاه نوادا، براي افزايش راندمان تبديل الكتروشيميايي نوري آندهاي نوري تيتانياي نانوساختار، يك فرايند مبتني بر اصلاح سطحي پلاسمايي را  توسعه داده‌اند.

ابتدا آندهاي نوري تيتانيايي با ساختارهاي نانولوله‌اي با استفاده از آنديزاسيون الكتروشيميايي ورقه‌هاي نازك تيتانيوم توليد شدند.

سپس سطوح اين آندهاي نوري با پلاسماي نيتروژن كم‌فشار اصلاح شد. اين محققان متوجه شدند كه اصلاح پلاسمايي فعاليت الكتروشيميايي نوري اين نمونه‌ها را به‌شدت افزايش مي‌دهد. چگالي جريان نوري مواد اصلاح‌شده با پلاسما تقريباً80 درصد بيشتر از الكترودهاي اصلاح‌نشده، بود.

اين محققان با توجه به نتايج‌شان، اعتقاد دارند كه تركيب هم‌افزايي نانوساختاركردن آندهاي نوري و اصلاح سطحي آنها مي‌تواند توليد الكتروشيميايي هيدروژن را با استفاده از نور خورشيد و الكترودهاي نيمه‌هادي پايدار از نظر نوري افزايش دهد. اين محققان نتايج خود را تحت عنوان «افزايش راندمان الكتروشيميايي نوري آندهاي نوري TiO2 نانولوله‌اي با استفاده از اصلاح سطحي به كمك پلاسماي نيتروژن» در مجله Nanotechnology منتشر كرده‌اند.

تاييد مضر نبودن نانوذرات براي انسان:

تحقيقات محققان آمريكايي در مركز PNNL نشان مي‌دهد كه نانوذرات سيليكا كه در پزشكي زيستي و مهندسي استفاده مي‌شوند، به خاطر اندازه‌شان، منجر به پيامدهاي ناخواسته زيستي نمي‌شوند. اين نتايج بايد منجر به كاهش ترس ناشي از عكس‌العمل ناخواسته بافت‌ها و سلول‌هايي شوند كه در معرض نانومواد سيليكاي كوچك مورد استفاده در كاربردهاي صنعتي و تجاري، قرار مي‌گيرند.

تحقيقات برايان ترال و همكاران وي كه در زمينه سم‌شناسي فناوري‌نانو فعاليت مي‌كنند، نشان مي‌دهد كه با استفاده از پوشش بيروني كلي در اندازه كم نه در حجم زياد  و مشاهده عكس‌العمل زيستي سلول‌ها، ذرات نانو باعث تغيير عكس‌العمل زيستي آنها نمي‌شوند.