به گزارش نیوساینتیست، در شانزدهم مهرماه گذشته، خرده‌سیارکی بر فراز آسمان سولاوسی جنوبی واقع در اندونزی منفجر شد. بنا به محاسبات ناسا که جمعه گذشته انتشار یافت، انرژی حاصل از این انفجار بیش از انفجار50 هزار تن تی.ان.تی برآورد شده که سه‌برابر قوی‌تر از انفجار بمب اتمی هیروشیما است. بدین‌ترتیب، این انفجار یکی از بزرگ‌ترین انفجارها بر فراز زمین است که تاکنون مشاهده شده است.

با این حال پیتر براون، اختر‌شناس دانشگاه وسترن اوتاریو (UWO) در کانادا می‌گوید: "این انفجار در ارتفاع بالایی روی داده و به همین دلیل تخریبی روی زمین ایجاد نکرد. انفجار این خرده‌سیارک باید در ارتفاع 15 تا 20 کیلومتری از سطح زمین اتفاق افتاده باشد".

براون و همکارش الیزابت سیلبر، انرژی حاصل از این انفجار را به وسیله امواج فروصوتی برآورد کرده‌اند. امواج فروصوت به شکل طبیعی در اطراف زمین وجود دارند و می‌توانند به وسیله یک شبکه بین‌المللی شامل ابزارهایی که برای شنود انفجارهای هسته‌ای استفاده می‌شوند، شنیده و ثبت گردند.

این انفجار به وسیله شاهدانی در اندونزی نیز رؤیت ‌شده است. تصاویر ویدئویی که پس از این انفجار از آسمان گرفته شده‌اند، دنباله‌ای از گرد وغبار حاصل از این انفجار را در آسمان نشان می‌دهند.

راه‌حل نهایی

محققين می‌گویند با توجه به میزان انرژی آزاد شده، می‌توان ابعاد این خرده‌سیارک را حدود 10 متر تخمین زد. احتمال برخورد چنین جرمی با زمین، یک بار در هر ده‌سال تخمین زده می‌شود.

تیم اسپار، مدیر مرکز سیاره کوچک در کمبریج ماساچوست می‌گوید: "هیچ تلسکوپی این خرده‌سیارک را پیش از انفجار، رصد نکرده بود. البته اصلا عجیب نیست که اجرام آسمانی با ابعادی زیر 100 متر توسط تلسکوپ‌ها دیده نشوند. این در حالی است که یک جرم کوچک در ابعاد 20 یا 30 متر هم این توان بالقوه را دارد که به زمین آسیب برساند و خرابی‌هایی به بار بیاورد. اگر می‌خواهید خرده‌سیارک‌ها و اجرام آسمانی بسیار‌کوچک را رصد کنید، باید تلسکوپ‌هایی بیشتر و به مراتب بزرگ‌تر بسازید. ساخت یک رصدخانه که بتواند اجرامی در ابعاد حدود 20 متر را رصد کند، احتمالا میلیاردها دلار هزینه خواهد داشت".

 دفتر سیاست‌گذاری علوم و فناوری ایالات متحده، کاخ سفید را ملزم کرده تا آبان‌ماه سال آینده، خط‌مشی مشخصی برای مبارزه با خطر بالقوه سیارک‌ها برای زمین تعیین کند. مطابق قانونی که در سال 2008 / 1387 تصویب شد، این آخرین مهلت برای کاخ سفید است. به نظر می‌رسد این مهلت تحت تاثیر گزارش شورای ملی تحقیقات در زمینه خطر

خرده‌سیارک‌ها قرار گرفته باشد و می‌توان انتظار داشت تا پایان سال جاری میلادی، دی‌ماه 88 این خط مشی مشخص شود.

دانشمندان توانسه‌اند بقایای برخورد چنین سیارکی را در گودال دویست کیلومتری چیکسکولوب در یوتاکان پنینسولای مکزیک بیابند. شواهد زمین‌شناسی مرتبط با آن زمان نیز حاکی از آن است که این برخورد با پخش کردن انبوهی از گرد و غبار در جو زمین و ایجاد تغییرات آب‌وهوایی و سرمای شدید در سراسر دنیا، منجر به نابودی فراگیر و انقراض نسل بیش از شصت درصد از موجودات زنده روی زمین گردید.

اما به گزارش نشنال جئوگرافی، شواهد تازه‌ای به‌دست آمده که احتمال می‌دهد دایناسورها بر اثر برخورد سیارک غول‌پیکر دیگری به پهنای 40 کیلومتر از بین رفته باشند. به گفته متخصصین، این سنگ بزرگ آسمانی در حدود سیصدهزار سال بعد از برخورد چیکسکولوب، در نزدیکی ساحل غربی هندوستان به شدت با زمین برخورد کرده است. این درحالی است که متوسط برخورد چنین سنگ‌های بزرگی به زمین، هر صد میلیون سال یک‌بار تخمین زده می‌شود!

سانکار چترجی، فسیل‌شناس دانشگاه صنعتی تگزاس در لوبوک در مورد این اتفاق می‌گوید: "دایناسورها واقعا بدشانسی آورده بودند".

وی فکر می‌کند که این سیارک دوم، حفره‌ای به قطر 500 کیلومتر را در کف اقیانوس هند به وجود آورده است. گروه او از سال 1996/ 1375 بررسی این گودال را آغاز کرده‌اند و آن‌را به افتخار الهه تخریب و نوسازی هندو، گودال شیوا نامیدند. چترجی توضیح می‌دهد: "اگر نظریه ما درست باشد، این بزرگ‌ترین گودال حاصل از برخورد اجرام آسمانی شناخته شده روی زمین است."

تقویت آتشفشان‌ها

اما آیا برخورد این سیارک کشنده دایناسورها، باعث تقویت آتشفشان‌ها شد؟ تاثیر سیارک شیوا آن‌قدر زیاد بود که پوسته زمین را در مناطق آسیب‌دیده از بین ببرد و بدین ترتیب لایه گوشتی داغ‌تر، از زیر بالا بیاید و دیواره بلند و ناهموار اطراف گودال را تشکیل دهد.

به علاوه این گروه معتقد است که این برخورد باعث به وجود آمدن بخشی از قاره‌های فرعی هند شده که از این قاره جدا و به سمت آفریقا حرکت کرده و جزایر فعلی سیچل را خلق کرده است. همچنین احتمالا این برخورد باعث بالا رفتن فوران‌های آتشفشانی در آن منطقه شده و بخش غربی هندوستان امروز را به وجود آورده است.

به نظر برخی دانشمندان، گازهای مضر متصاعد شده از آتشفشان‌های هند که دام‌دکن نامیده می‌شود، عاملی مهم در انقراض دایناسورها بوده است. چترجی می‌گوید: "خیلی وسوسه‌کننده است که فکر کنیم این برخورد واقعا باعث فعالیت‌های آتشفشانی شده است. اما ممکن هم هست که درست نباشد. بیشتر به نظر می‌رسد که فعالیت‌های آتشفشانی از قبل از این برخورد وجود داشته‌اند و برخورد شیوا تنها این فعالیت را بدتر کرده است."

خاویر کلارامونت مدیر شرکت Galactic Suite معتقد است این پروژه می تواند شرکتش را به شرکتی پیشگام و پیشرو در صنعتی نوپا تبدیل کند که آینده ای عظیم و درخشان را در پیش رو داشته و می تواند سفرهای غیر ممکن فضایی را به سفرهایی عادی و رایج تبدیل کند.

صنعت در حال شکل گیری توریسم فضایی با ساخته شدن بندر فضایی آمریکا در نیومکزیکو شکلی تازه به خود خواهد گرفت. این بندر اولین ایستگاهی است که با اهداف تجاری و مخصوص مسافران خصوصی فضا طراحی و ساخته خواهد شد. شرکت Galactic امیدوار است بتواند پروژه خود را با قرار دادن یک تک اتاقک در مدار 450 کیلومتری از زمین و با گنجایش پذیرش چهار مهمان و دو خلبان فضانورد آغاز کند. به گفته کلارامونت سفر از زمین به این اتاقک یک روز و نیم به طول خواهد انجامید.

تا کنون 200 نفر برای حضور در این برنامه توریستی ابراز علاقه کرده اند و 43 سفر از این میان موفق به رزرو کردن اتاقک شده اند. Galactic اعلام کرده است برای انتقال مسافران خود به هتل فضایی اش از راکتهای روسی و بندر فضایی که در یکی از جزایر کارائیب ساخته خواهد شد، استفاده می کند.

بر اساس گزارش ام اس ان بی سی، با وجود برنامه های متعددی که از جانب شرکت Galactic Suite ارائه شده است به این شرکت انتقادات فراوانی در رابطه با برنامه ریزی زمانی غیر قابل اطمینان و سرمایه هنگفتی که برای اجرا شدن چنین پروژه ای مورد نیاز خواهد بود، وارد شده است.

در این میان دانشمندانی که بر روی کهکشانهای دور افتاده در فاصله هایی برابر 10 میلیارد سال نوری مطالعه می کنند اعلام کرده اند برای اولین بار موفق به شناسایی نشانه هایی از شکل گیری سیاره در میان این کهکشانهای دوردست شده اند.

گروهی از دانشمندان دانشگاه تورنتو با بررسی 88 کهکشان دور افتاده این نشانه های را یافته اند کهکشانهای مورد بررسی به اندازه ای از زمین دور هستند که نوری که از آنها به زمین می رسد به زمانی تعلق دارد که کهکشان 13.7 میلیارد ساله یک چهارم سن کنونی اش را داشته است.

زمانی که محققان طول موجهای دریافتی این نورها را مورد مطالعه قرار دادند دریافتند که دو پرتو در میان این طول موجها نسبت به سایرین متفاوت به نظر می رسند، که یکی از آنها به ستاره های درخشان و دیگری به غبارهای بین ستاره ای تعلق دارد اما نکته ای که سئوال برانگیز شد طول موج سومی و مابین این دو پرتو بود که برای ساطع شدن از غبار بسیار داغ و برای ساطع شدن از ستاره بسیار سرد بود.

محققان معتقدند ممکن ترین منبعی که می توان برای این طول موج متصور شد صفحه های ستاره ای است، این صفحه ها حلقه هایی از غبار، گاز و صخره هستند که دور تا دور ستاره ها را در بر گرفته اند و به تدریح تحت تاثیر خورشید خود به هم فشرده و یکپارچه می شوند، به بیان دیگر سیاره ای را تشکیل می دهند.

بر اساس گزارش فاکس نیوز و به گفته دانشمندان این کشف شگفت انگیز می تواند در مطالعه بر روی سرعت شکل گیری سیاره ها در جهان هستی کمک کرده و تعیین کند آیا این فرایند با پیرتر شدن جهان هستی تغییر کرده و یا ثابت مانده است.

اندازه برخی از این زنجیره ها به چندین میلیون سال نوری می رسند و نوعی "اسکلت" را برای جهان می سازند. کهکشانها در اطراف این اسکلت شکل می گیرند.

از سالها قبل بسیاری از کیهان شناسان در جستجوی این زنجیره ها بوده اند. اکنون گروهی از ستاره شناسان تلسکوپ جنوبی اروپا (ESO) واقع در شیلی و تلسکوپ "فوکاس" متعلق به رصدخانه ملی ژاپن موفق شده اند یک ساختار بزرگ را در اطراف یک خوشه کهکشانی دور کشف کنند که تکه ای از این اسکلت جهان است.

این دانشمندان توانستند گروههای مختلفی از کهکشانها را شناسایی کنند که در اطراف خوشه اصلی حرکت می کنند. خوشه اصلی حداقل 10 هزار برابر بزرگتر از کهکشان راه شیری است.

براساس گزارش خبرگزاری فرانسه، این ستاره شناسان در این خصوص اظهار داشتند: "این اولین بار است که ما موفق به رصد یک ساختار جهان دور تا این حد مهم و غنی از اطلاعات شده ایم. اکنون می توانیم از جمعیت شناسی کیهان یعنی سرشماری اجرام آسمانی حاضر در جهان به جامعه شناسی و یا مطالعه خصوصیات کهکشانهایی که به محیط خود وابسته هستند برسیم. به خصوص که این جامعه شناسی مربوط به زمانی است که جهان هنوز دو سوم سن کنونی خود را داشت."

این زنجیره در حدود فاصله 7/6 میلیارد سال نوری از زمین واقع شده و وسعت آن حداقل 60 میلیون سال نوری است.

در اوایل ماه اکتبر دانشمندان از سراسر جهان خود را به لابراتوار SLAC رساندند تا شاهد تعامل لیزر پرتو ایکس با اتمها و مولکولها باشند. پرتو این سیستم - LCLS - نوری درخشان است که می تواند جزئیاتی مانند ابعاد اتمها را به وضوح و 10 میلیارد بار درخشانتر از هر منبع پرتو ایکسی که در جهان وجود دارد، آشکار کند.

دانشمندان قصد دارند با استفاده از این پرتو ایکس سریع آزمایشهایی را در زمینه تجهیزات اتمی، مولکولی و نوری آغاز کنند. در اولین پروژه مطالعاتی در این سیستم با نام AMO محققان با استفاده از پرتو ایکس در تلاشند به درک عمیقی از چگونگی تعامل پرتوهای فوق درخشان با ماده دست پیدا کنند.

بر اساس گزارش زی نیوز، آزمایشهای اولیه تا کنون توانسته است بینش جدیدی درباره بنیاد فیزیک اتمی ارائه کند و در عین حال توانایی های این سیستم قدرتمند پرتو ایکس در کنترل و تغییر خواص در سطح اتمی و مولکولی را به اثبات برساند.

اما مدتها قبل از اینکه این فناوری به دست مصرف کنندگان عادی برسد، CCD ها در علم نجوم استفاده فراوانی یافته بودند و در واقع این ابزار توانست علم نجوم را با فراهم آوردن تصاویری با وضوح بالا متحول کند.

اسموس قادر خواهد بود به طور همزمان رطوبت خاک و شوری آب را اندازه گیری کند. این اطلاعات، مطالعه چرخه آب و جریانهای اقیانوسی را امکانپذیر می کند و می تواند بلایای طبیعی از جمله سیلابها، طغیان آبها و موجهای گرما را پیش بینی کند.

ژان ژاک دوردیان دبیر کل اسا در این خصوص اظهار داشت: "این ماهواره برای مطالعات آب و هوایی بسیار مهم است. پرتاب موفق این ماهواره نه تنها برای اسا بلکه برای تمام دنیا خبر خوبی است."

همچنین واکر لیبیگ مدیر برنامه رصد زمینی اسا ضمن ابراز خرسندی از این پرتاب موفقیت آمیز گفت: "پرتاب بسیار خوبی بود. ما از اطلاعاتی که اسموس ارائه خواهد کرد می توانیم به دنبال پارامترهای ویژه ای برای تغییرات آب و هوایی بگردیم."

براساس گزارش تلگراف، به فاصله یک ساعت پس از پرتاب، ماهواره اسموس به طور منظم سیگنالهای خود را ارسال کرد. این ماهواره درحال حاضر پانلهای خورشیدی خود را برای تامین انرژی مورد نیاز باز کرده است.

اکنون "لویئس مارتیز اوترو" و "دیگو آلونسو پابلوس" از موسسه نوروساینس "آلیکانته" در اسپانیا موفق شدند راز این لبخند را فاش کنند.

به گفته این دو محقق، جریانهایی از اطلاعات وجود دارند که به آنها "کانال" گفته می شود. این کانالها داده های مربوط به بزرگی، نور و موقعیت یک شیء را رمزگذاری می کنند. این کانالها موجب می شوند هر بار که به لبخند ژکوند نگاه می شود یک درک متفاوت از حالت و بیان آن استنباط شود.

در این خصوص این دانشمندان توضیح دادند: "معمای لبخند ژکوند در این است که بعضی وقتها یک کانال ایجاد می شود و بنابراین لبخند دیده می شود و در دفعات بعد ممکن است کانالهای دیگری شکل گیرند که موجب شوند لبخند به طور کامل از بین برود. به این ترتیب یک فرد هربار که به این تابلو نگاه می کند یک حالت جدید را از آن درک می کند."

براساس گزارش نیوساینتیست، این محققان برای اثبات نظریه خود از گروهی از داوطلبان خواستند که به تصاویری از نقاشی لبخند ژکوند نگاه کنند. این تصاویر در فواصل مختلفی قرار داشتند و بزرگی آنها متفاوت بود. نتایج این آزمایش نشان داد که هرچه تصویر نزدیکتر باشد مشاهده و درک لبخند آسانتر می شود. 

در یک آزمایش دیگر، این دانشمندان تاثیر نوری که به تابلو تابیده می شود را در درک لبخند مورد بررسی قرار دادند.

نور یک شیء از طریق سلولهای کروی وارد شبکیه چشم می شود. این سلولها دو نوع دارند که نوع اول "مرکز روشن" نام دارد. زمانی که نور این سلولهای شبکیه را تحریک می کند شی ء نورانی تر به نظر می رسد. برای مثال یک ستاره در آسمان شب نورانی تر از همان ستاره در آسمان غروب و یا نزدیک سپیده به نظر می رسد.

نوع دوم، "مرکز خاموش" نام دارد. زمانی که این سلولها فعال می شوند شی ء تاریکتر به نظر می رسد. برای مثال حروف روی یک صفحه سفید.

برای مقایسه این دو کانال مختلف، این محققان از داوطلبان دیگری خواستند به یک تصویر سیاه یا سفید به مدت 30 ثانیه نگاه کنند و سپس به آنها یک تصویر از ژکوند نشان داده شد. به این ترتیب این دانشمندان کشف کردند که لبخند برای داوطلبانی که به تصویر سیاه نگاه کرده بودند بیشتر از آنهایی که تصویر سفید را دیده بودند قابل درک است. به این ترتیب سلولهای "مرکز روشن" که با نور در زمینه تاریک تحریک می شوند به تشخیص لبخند کمک می کنند. 

در حقیقت راز لبخند ژکوند در درک علمی و هنرمندانه لئوناردو داوینچی از خطای دید چشم انسان نهفته است.

THOR-6 را شرکت Thales Alenia Space ساخته است. وزن این ماهواره حدود سه تن است و دوره عملکرد آن حدود 15 سال است.

همچنین ماهواره NSS-12 را شرکت Space Systems/Loral برای شرکت SES World Skies ساخته است.

SES World Skies اعلام کرد که پرتاب این ماهواره با موفقیت انجام شده و پس از آنکه از موشک آریان 5 جدا شد وارد مدار محل ماموریت خود شده است.

اولین سیگنالهایی که NSS-12 ارسال کرد در ایستگاه کنترل "اورالا" در استرالیا دریافت شد.

براساس گزارش رویترز، این ماهواره پنجاه و نهمین ماهواره ساخت Space Systems / Loral است که در مدار اطراف زمین قرار گرفته است.